Aile sevgisiyle büyümemiş kişiler nasıldır?

O tarz insanlar içlerindeki o sevgi boşluğunu seninle doldurmaya çalışıyorlar ilk defa tattıklar bu duygu onların dengesini altüst ediyor sevdiğini kaybetmek istemediklerinden kişi üstünde otorite kurmaya çalışıyorlar bu yüzden psikopat gözüküyorlar ama sevdiler mi tam severler.

En guzel onlar sever biliyor musun cunku sevgi gormemistir hic.. Asidir, sinirlidir ama cok merhametlidir ici. Kolay kolay kiramaz kimseyi cunku kendi cok kirilmistir. Ailesinden gormedigi o sevgiyi hep baska insanlarda aramistir.. Zararsizdir tum zarari kendisinedir. Boyle iste canisi..

bir kere eksik büyüdükleri için psikolojik olarak da eksiklikleri olur elbette. fakat bu eksikliğin derecesi, kişinin iç dünyasına bağlı. bağlanma problemi yaşayabilirler, saplantılı olabilirler, özgüven sorunu çekebilirler, toplum içinde kaybolabilirler. bu yüzden çocuk esirgeme kurumlarının binalarına vesaireye ziyaret yapıp birer çocuğa da olsa sevgiyi tattırmak müthiş bir şey olur.

Güven duymayacaksın gibi, biraz da aşağılama duygusu olacak. Birini sevebilirsin ama her zaman şüphe olacak ya beni bırakır ya da ben ona değerliyim düşüncelere kapılırsın.
Ama iyi insanın belirtisi çünkü farkındasın ve sorguluyorsun en iyisi geçmişi unutmak.

İlgi arsızıyım. Sevgiye doymuyorum. ne kadar sevilirsem seviliyim hırçınlık yapıp onu da mahvediyorum. Ve sonrasında bunu nefrete çeviriyorum. Bu benim suçum değil. Ruh hastası da olabilirim aslında.

Bu şekilde sevgiyi görmeden büyüyen kişiler sevgiyi bilemeyecek diye bir şey yok. İleri de bunlardan çok iyi bir aile ebeveyni olabilir. Sevgiye hasret büyüdüğü için çok fazla sevebilir, ailelerinin ona yaptıklarını kendi ailesine yapmayacağına kesinlikle karar vermiş olabilir.

seviyi dışarıda arıyorlar genelde ve güvensiz oluyorlar... aileleriden göremedikleri sevgiyi kendilerine gösterilen en ufak sevgi pıtırcığında bir borçluluk hissediyorlar.. çünkü anormal olarak görüyorlar..

Benim annem bana çok küçük yaşımda erkek gibisin biraz kız gibi ol diyodu ve babamda çok kfr eder ve gözü hep başka kadınlarda ben küçükken benim yanımda bile yapıyodu ve telefonunu sürekli gizliyo bana sen çok somurtuksun hiç mutlu olmuyosun diyorlar ve ben kimseyi sevemiyorum başta böyle bi aşık oluyomuş gibi oluyorum cinsel olarak falan ilgi duyuyorum sonra yüzüne bile bakmak istemiykrum o kişinin ve dıştan gayet normal görünüyorum diye benim üzerime cok geliyolar

Öyle bir ailede büyüdüm. Çok fazla zorluk yaşıyorsun sevsen bile dışarı belli edemiyorsun. O tatlı vıcık vıcık kelimeleri duyunca sinirleniyorum. İlişki konusunda da kısa süreli birliktelikler oluyor.

En igrenc duygu bence, boşluk hissi oluyo resmen insan ailesinden goremedigi sevgiyi elin cocugundan bekliyo, psikopatta olunur dengesizde. Takıntı oluyo genelde, kaybetme korkusu en kötü olan zaten.

Öyle olan biri ailede bulamadıgı sevgiyi hep dışarıda arar o sevgiyi aradıgı için çabuk kanar baglanır ve sever sonra nemi olur bir tekme yer olan ona olur hep üzülür bu uüzden :(