Küçüklüğünde ailesinde ilgi, sevgi görmeyen biri, gençlik döneminde ailesi ile ne gibi sıkıntıları yaşar?

babam hep despottu 4 5 yaşıma kadar sevgi görmüşümdür ama hatırlamıyorum bile. Annemin de kendine göre doğruları vardı. 2 kardeşiz ablam ve ben; bizi kısıtlamaları onlara ters gelen bazı hatalar doğurdu. Küçüktüm ailemize herhangi bir şekilde ablamın ya da benim yaptığımız yanlışları ya da doğruları anlatmamız fazla tepkilere yol açtığından ablamın sırlarını saklardım. Bir gün bir baktım ki küçük sanılan sırlar sanılanın aksine aileme göre büyükmüş; açığa çıktı. Babam sırt çevirdi evlatlıktan reddetti beni o küçücük halimle sır sakladım zamanında diye. Annem sesini çıkaramadı. Şimdilerde onlardan ne kadar uzaksam o kadar iyi hissediyorum. Ama hala yaşantımı onlar yönetmeye çalışıyor. Benim yapmadığım hataların sorumlusu sır tuttuğum için bana patladı. Geçmişte kaldı, yaşananlar zamanla unutulur belki ama sözler beyne öyle bir kazınır ki ister 10 yıl geçsin ister 1000 yıl o orada bir yaradır.

Çocukken anne-babasından sevgi, ilgi ve sıcaklık, kısaca “kabul” gören çocuklar psikolojik açıdan çok daha sağlıklı oluyorlar. Buna karşılık, anne-babanın soğuk, reddedici veya duygusal açıdan mesafeli olduğu durumlarda çocuklar kendilerini sevilmeyen, değersiz kişiler, anne-babası tarafından “ret edilmiş” kişiler olarak hissediyorlar.

Kişinin psikolojik açıdan ne kadar sağlıklı olacağı ve nasıl bir hayat yaşayacağı anne-babası ile ilişkisinde ne kadar ‘kabul’ gördüğüne veya ‘ret’ edildiğine bağlı olarak değişiyor. Dünyanın çok farklı yerlerinde yapılan araştırmalara göre; çocuklukta anne-babası tarafından ret edilmiş hisseden çocuklar, ileride kendine güveni olmayan, başkalarına bağımlı, hayatın zorluklarıyla yeterince başa çıkamayan, öfkesini kontrol etmekte güçlük çeken, duygularını göstermekte zorlanan veya duyguları bir andan diğerine çabucak değişiveren ve belki de en önemlisi hayata olumsuz bakan kişiler oluyorlar.

Benim abim bizden uzakta büyüdü. Babam onu tr birakmis. Aramizda kardeslik duygulari bu yüzden hic olusmadi. Evlendi 3 cocugu oldu, isi gücüde vardi, babam birde ev aldi onlara. Sonuc ne biliyormusun? 2012 de bir aksam misafirlerle oturuyorlar hatta hafta sonu icin mangal planliyorlar. Gece misafirler gidip herkes yattiktan sonra disari cikmis evlerinin önündeki parkta kendini asmis ve kimse nedenini bilmiyo

Yorumlar ne kadarda can yakıcı.. Bu yüzden ailelerin bilincli olmasi gerekli. Çocuğumuz yanlis yaptı diyerek ona sırt döndüğümüzde asıl yanlışı anne babalarin yaptigi apacik ortada. Bu yüzdendir ki kadinlarin eğitimine daha fazla önem verilmeli... "Zaman ilerledikçe, ilim geliştikçe, medeniyet dev adımlarıyla yürüdükçe; hayatın, asrın bugünkü gereklerine göre evlat yetiştirme’nin güçlüklerini biliyoruz. Anaların bugünkü evlatlarına vereceği terbiye, eski devirlerdeki gibi basit değildir. Gerekli özellikleri taşıyan evlat yetiştirmek, pek çok özelliği şahıslarında taşımalarına bağlıdır. Bu sebeple kadınlarımız, hatta erkeklerden daha çok aydın, daha çok feyizli, daha fazla bilgin olmaya mecburdurlar!" Mustafa Kemal ATATÜRK

Ailesinden ilgi ve sevgi görmeyenler, ailesinden kopuk ve yoğun diyalog eksikliği yaşarlar.
Ya içine kapanık, ezik, pasif ve antisosyal olurlar ya da agresif, kendi ayakları üzerinde durabilen , başarılı ve katı prensipleri olan birey olurlar, hiç kimseye kolay kolay güvenmezler ve duygusallıklarını bastırırlar, zaafiyetlerini kimseye göstermezler, çok kindar olma ihtimalleride yüksektir..

ailesinden bağımsız hareket eder. onlara hiçbir şey anlatmaz, tavsiye istemez ve tavsiyeleri dinlemez. yalnız kalır ve ne yapacağına kendi başına karar veremez. kendisine yol gösterecek insanlar arar. 3 seçenek var, ya kötü arkadaşlar yüzünden hayatı mahvolur. ya bağımlı olur ya da hayatla tanışır, kendi ayakları üzerinde durmayı öğrenir, güçlü biri olur

o kişi kalabalıklar arasında hep yalnız hisseder ve mutluyken bile arada gözleri boşluğa kayar durup dururken ağlayası gelir içine kapanık hırçın biri olur çok çabuk öfkelenir ve kendini hiç bir zaman güzel göremez sevmez ve hatta güzel bir hayatı olacağından şüphelidir

Daha tecrübeli ve olgun oldum. Diğer çocuklara göre daha çabuk büyümem gerekti. Diğer çocuklara göre daha fazla sorumluluk almam gerekti. Her zaman hayatın gerçekleriyle yüzleşmem gerekti. Ve bunu babam beni istemediği için, annem de beni abimden ayırdığı için yaşadım, yaşıyorum. Babamı bir kez gördüm. Annemi de çok nadir.

Tecrübeyle hareket edecek olursak; asla hiçbir duygular sorunlar paylaşılmaz. Sürekli kendi yağında kavruldugun için fiziksel ve psikolojik hastalıklar gelişir. Örneğin kalp hastalıkları, tansiyon, glokom, tssb, akciğer rahatsızlıkları, ateş basmaları, kısa süreli bayılmalar vs. de işin cabası. Diyeceğim o ki; büyük bir yalnızlık bekliyordur o kişiyi.

Ergenlik kritik dönem. Çocuğun ilgiye ve anlayışa en çok ihtiyacı olduğu dönem. Çocuk ailesinden sevgi, ilgi, şefkat görmez ise çatışma yaşanır ya da ailesinden göremediklerini dışarda arar. Allah korusun...

2 türlü şey söyleyebilirim. Birincisi ailesinden göremediği sevgiyi ilgiyi kendi ailesine göstermek isteyebilir kendi yaşadığı sıkıntılarını kendi ailesine yansıtmayabilir. İkincisi ise aynı sorunları kendi ailesinde yaşayabilir sorumsuz ilgisiz bir eş veya baba olabilir. O çocukluğunda yaşadığı sıkıntılar onu alkol sigara şiddet vs. gibi bağımlılıklara eğilimli hale getirebilir. Buda düzensiz ilişkiler aile iletişimine neden olabilir.

cok zor bir dinem oluyor.
ve aile o donemdede ilgilenmiyor.
ve ccuklar sapitabiliyor yanlis arkadaslar edinip sevgiyi baska yerlerden arayabiliyor.
evde ilgi girmedigi icn bazi aileler bid ekotu davranir hep kizarlar ccuga yuz verirsek tepemiz ecikar diye hic dogru deyil.

olsun senin tepene ciksin simarsin ama sadece sana guvensin baska insanlardan sevgi ilhi ariyacagina baskalarina sir verecegine varsin tepene ciksin ama sninle olsun.

Küçüklükte sevgi ortamında büyümediyse, daha da aileye ısınması ve geçinmesi pek mümkün olmaz. ve o sevgi açlığı kişiyi özsaygısı düşük biri haline bile getirebilir

Ya ailesinin sozunu dinlemeyen asi basina buyruk her turlu kotu cevre aliskanliklari olan bir tip ya da tum bunlara ragmen kendi ayaklari uzerinde duran ileride cocuguna bunu yapmayacak bir anne/baba hirsli ve kimseye ihtiyaci olmayan biri olur diye dusunuyorum