Seth Godin' in Dip diye bir kitabi var. Cok severim. Ozetle der ki bazen vazgecmediklerimiz yuzunden hayatimiz tepetaklak olur, duzen bozulur, sistem kuramayiz. Hep bir seyler ekleriz oysaki vazgecmemiz gerekenler vardir ilerlememiz icin. Sonrada yeterli derecede sebat gostermek gerekir diye ekliyor. Basarili olan o azinlik kismin en iyi yaptigi seyin vazgecme esigi dedigimiz 'dip'kisminda vazgecmemek oldugunu soyluyordu. Insan ne yapiyorsa sonuca odaklanmadan yapmaya devam ederek dipe dayanir ve dipten cikar ve en buyuk sicrayisini gosterir diyordu.
Ben nasil yapiyorum?
Vazgecmem gereken bir sey mi yoksa 'dip'te miyim? diye soruyorum kendime ona gore rotami ciziyorum.
Vazgecmeyi ve vazgecmemeyi ogreten kitap diye anilir. Basucu kitaplarimdandir. Rica ederim.👍
En İyi Cevaplar
Gizli Üye
(30-35)
+1 yıl
Bir zamanlar büyük başarı olarak görülen işlerin de yıkıcı bir niteliği olduğu fark ediliyor. Bu ruh hali, in sanın varlığını en iyimser açıdan karmaşık bir nimet, en kötümser açıdan ise mutlak bir tehlike olarak kabul eden, "yirminci-yüzyıl sonu-kültürü"yle yakından ilişkilidir; bu görüşe göre insanlar doğa yı bozar, kirletir ve onu yok eder. Felaketin kaynağı, kontrol etme ya da dönüştürme çabasının kendisidir.
Çok fazla zorladım. Artık yoruldum ama bu kadar gelmişim sonuçta. Ne tutmaya ne bırakmaya gücü kalmayınca insanın, akışına bırakıyor öyle. Sende de aynı herhalde