Ölen birisini toprağın kabul etmemesi?

Bu söylemi yaratan doğal ve toplumsal etmenler var hayatta. Kişi yaşıyorken diğerleri tarafından kabul görmeyen davranışlar sergilemişse hayatın da ve onu tanıyanlar o kişiyle yüzleşecek kadar cesaret sahibi olamamış ya da koşulları varedememişse, o kişi öldükten sonra içlerinde biriken nefreti kusup kendilerini rahatlatmak için "Toprak -bile-" kabul etmedi şeklinde ifadeyi dillendirirler. Bunu yaparken de yaşıyorken onun karşısına çıkamamalarında ki acizane duruşlarını irdelemek istemezler. Gördükleri doğal bir olayı ölen kişinin ardından bir fırsata çevirmeleri de nasıl ulvi bir davranıştır oysa ki.

Mezarlık alanlarının coğrafi özellikleri ve belli toplulukların defin adetleri de bu sözün söylenmesine sebeb olan doğal deformasyonları varetmekte. Fakat akıl ve mantıktan uzaklaşmış kişiler için pek önem verilecek mevzualar değil. Zira yağmuru bol alanda yamaca kurulan mezarlık alanında yaşanan toprak kaymasıyla açığa çıkan mezar, yeterince derine gömülmeyen cenazenin hayvanlar tarafından çıkarılmaya çalışılması, mezarın üzerine atılan kabartı toprağın türü sebebiyle suya maruz kalmasıyla zamanla çöküntüye uğraması, dayama tahtalarının yeterince kuvvetli olmayıp ideal yerleştirilmemesi, deprem bölgesinde ki yerlerde ki yer hareketlerinden ötürü bozulmalar gibi birçok etkeni sayabiliriz.

Toprağın bir bilinci yok, kabul etmeme gibi bir durumu da. İnsanlar kendi çirkin içdünyalarını toprak üzerinden dışavurmaktalar.