Iyi oldugum icin mi kaybediyorum?

İstersen kendimden örnek vereyim: ben küçükken aynı senin gibiydim insanların istediklerini yapmayınca üzüleceklerini düşünürdüm ve ne pahasına olursa olsun yapmaya çalışırdım. Durum böyle olunca yapamayınca onların şirin laf sokmalarını duyardım. Ama küçüktüm ve anlamadım. "İnsanları mutlu edince mutlu olursun" sözü doğru, fakat orada "İnsanları" diyor, insan görünümlüleri kastetmiyor. Onların yaptıkları her hatayı örtüyordum fakat onlar benim onlara anlattığım sorunları ortaya saçarlardı. Aslında ben onlara yardım etmesem zaten başkalarından isteyeceklerdi. Bunu bilmiyordum.
Sonra ne oldu biliyor musun?
En yakın arkadaşım sınıfların karma olduğu okul yılında başka okula gitti. Unutmadan şunu da ekleyeyim, kuzeni olarak adlandırdığı bir arkadaşı vardı ve hep üçümüz beraber takılırdık. İkisi kavga ederdi bense ortada kalırdım. İkisi de birbirini bana şikayet ederdi. Dolayısıyla ben onlardan 2 kat fazla üzülürdüm olaya.
Her neyse. Bir pazar gecesi her şeyi planladık ve onun okuluna gelmeme karar verdik. Erkenden gittim okuluna. Kantinden bir yığın şey aldım onun için. Sınıfta otururken annesi geldi. Beni de pek sevmezdi zaten. Sen niye burdasın muhabbeti oldu, beni eve götürdüler. Annem olayı öğrendi. Sürekli uyarırdı beni o kızlara karşı. Sonra baktım kız benimle hiç konuşmuyor. Sordum sebebini. Bana ne kadar nankör ve pislik olduğumu söyledi. Bense kendisine lanet okudum. Ama hala geri dönse affederim diye düşünüyordum. 3 YIL BOYUNCA 1 ARKADAŞIM DAHİ OLMADI. KİMSEYLE DOĞRU DÜZGÜN KONUŞMADIM. İÇTEN GÜLMEDİM. Şimdiyse insanlara pek yüz vermiyorum. ve bana zararı olmayan ve en az olan onlar için olan iyilikleri yapıyorum. Benim yolumdan gitmemek için ve benim gibi olmamak için dikkatli ol...

Bazi şeyler için Hayır demesini öğrenmelisin..
Hayır demkle kötü insan olunmaz sadece kendini ezdirisin
Tabiki herşeye "hayir"deme