Hristiyanlıkta mantıksız buldugunuz yerleri söyler misiniz?

Ve baska bır kaynaktan okuyalım
Birçok insan bize gelip dünya çapında bilinen ve kanıtlanan bir gerçekmiş gibi, İncil’in tarih boyunca ‘papazlar’ tarafından değiştirildiğini söylüyor. Açık söylemek gerekirse, halkımız bu iddiayla bize ve inancımıza ne kadar hakaret ediyor olsa da üzüldümüz nokta şu ki, esas Allah’ın karakterine ve Kutsal Kitap’ına hakaret ettiklerinin farkında bile değildirler. Bir de bunu İncil’i hiç okumadan ileri sürmeleri bizi gerçekten üzüyor. Öncellikle şunu belirtmek gerekir ki, bugüne kadar hiç kimse bu iddiayı doğrulayacak küçücük bir kanıt bile gösterememiştir. Bunların hepsi kulaktan dolma boş ve yersiz iddiaların ötesine gitmiyo
Aslında 19. yüz yılda Avrupa’nın birçok ateist düşünürleri bu konuyu ele almışlar ve uzun yıllarca İncil’i çürütmek için onu bilimin ve mantığın süzgecinden geçirdiler fakat sonunda İncil’in Tanrı’nın değişmez eseri olduğuna kanaat getirmek zorunda kaldılar.1

“İncil değiştirildiği” iddiasının komik tarafı da şudur; farz edelim ki Mesih’ten 500 sene sonra yaşamış bir papaz, İncil’in bazı öğretilerini benimsemediği için onu değiştirmek istedi. Fakat bunu tamamıyla gerçekleştirebilmesi için onlarca dillere çevrilen ve dünyanın dört bucağına yayılan binlerce İncilnüshalarının hepsini bir araya toplayıp tek tek yeniden yazması gerekirdi. Sizce böyle bir şey mümkün mü? Yine başka birisi, İncil’in aslının çoktan kaybolduğunu, Hristiyanların şimdi kullandığı İncil’in uydurma olduğunu emin bir şekilde iddia eder. Peki, “Elimizdeki İncil’in değiştirildiğine dair her hangi bir kanıt gördünüz mü?” ya da “Tam olarak neresi değiştirildi?” diye sorduğumuzda, “Bilmiyorum, yalnız öyle duymuştum” gibi cevaplar alıyoruz. Galiba insanlar bu söylentiyi böyle rahatça ileri sürmenin ne kadar büyük bir iddia olduğunu fark etmiyorlar. Sonuçta bu kitap Tanrı’nın Sözüdür ve insanlar tahrif olduğunu öne süreceklerse ellerinde çok ciddi kanıtlar olması gerekmez mi?

Tam aksine kitabın kendisi veya tarihsel kanıt olsun, bilimsel ya da mantıksal kanıt olsun, her alanda İncil’in Tanrı’nın esini olup bozulmayarak ilk Kilisenin döneminden bu yana sağlam bir şekilde elimize ulaştığını kanıtlayabiliyoruz.
Yine yukarıdaki iddiaların gerçek olduğunu varsayarsak, herşeyden önce Tanrı’nın hikmeti ve gücünü hiçe indirgeyip karakterini küçümsemiş olmaz mıyız? Hâlbuki hepimiz kadir olan, her şeyi bilen, her şeye gücü yeten tek bir Allah’a inanıyoruz. Eğer Tanrı dün, bugün ve sonsuza dek değişmez tek Tanrıise, kendi Sözü’nün de değiştirilmesi olanaksızdır; çünkü Tanrı sözlerini insanlara gönderdiğine göre onları koruyabilecek güçte olsa gerek. Yoksa Tanrı kendi sözüne sahip çıkamıyorsa nasıl güvenilir olduğunu gösterebilir? Üstelik bu asılsız şeyleri söyleyerek, haşa haşa, papazların Tanrı’dan daha güçlü olduklarını mı iddia ediyoruz? Bu mümkün değil çünkü Tanrı kutsal sözlerinin asla değiştirilemeyeceğine dair sürekli vaatte bulunmuştur:

“Size doğrusunu söyleyeyim, yer ve gök ortadan kalkmadan, her şey gerçekleşmeden, Kutsal Yasa’dan ufacık bir harf ya da bir nokta bile yok olmayacak.” (Matta 5:18)
İkinci olarak, İncil’in değiştirilmediğini ispatlayan binlerce tarihi elyazmaları arkeoloji müzelerinde sergilenmektedir. İsa Mesih’ten sonra ilk yüzyıllardan başlayarak eski Kilise dönemlerinden kalan 5.000 metinden daha fazla orijinal yazım dili olan Grekçe (Eski Yunanca) el yazması, yani İncil nüshaları vardır.2 Aynı zamanda Mesih’ten kısa bir zaman sonra diğer dillere (Latince, Keldanica, Süryanice vb..) çevrilmiş 9.000’den fazla İncil el yazmaları bulunmaktadır.3 Ayrıca Kilisenin ilk önderlerinin yorum ve ilahi kitaplarından İncil’den o kadar çok alıntı var ki, başka hiç kalıntı kalmamış olsa bile, sadece onların yazılarından İncil tekrar oluşturulabilir.

Mantıksal olarak da, İncil’in metni üzerinde iddia edilen bu oynamalar yapılmış olsaydı kesinlikle içeriğinden belli olurdu çünkü öne sürülen bu değişiklikler İncil’in kendi içinde çelişkiler yaratırdı. Fakat onu okuyan herkes İncil’in ne kadar tutarlı, mantıklı ve akıcı olduğuna kanaat getirebilir.
Şu anda elimizde bulunan bu İncil, mevcut olan eski nüshalarına dayanarak titiz bir şekilde Türkçe’ye çevrilmiştir. İlginçtir ki eskiden yazılan eserlerin hiçbiri, (Örneğin: İlyada ya da Aristo’nun eserleri) İncil’e ilişkin mevcut bulunan metinsel kaynakların yüzde beşine bile sahip değildir ama kimse o kitapların değiştiğini iddia etmiyor4 Gerçek şu ki dünya çapında İncil kadar sağlam ve güvenli bir şekilde günümüze kadar aktarılmış, dikkatlice çevrilmiş ve itinayla korunmuş hiçbir eser bulunmamaktadır.

Dolayısıyla ilk olarak Tanrı’nın güvenilirliliğine olan imanımıza ve daha sonra da bilimsel araştırmalara dayanarak Allah’ın (ALLAH-TANRI farketmez neyden bahsettıgımız neyı kastettıgımız onemlıdır) Sözü olan İncil’in asla değiştirilmediğini ve değiştirilemeyeceğini emin bir şekilde söyleyebiliyoruz (bkz. 2. Timoteos 3:16, 2. Petrus 1:19-21). Hakikatler ise şöyledir. Eski Ahitte (yani Tevrat ve Zebur dediğimiz) 39 Kitap var demiştik.
- Soru: Bu kitapları kimler ve nasıl yazdı?
- Cevap: Kutsal Ruh’la dolmuş Peygamberler, Tanrı esinlemesi ile yazdı.
- Soru: Ne hakkında yazdılar?
- Cevap: Tanrı ve Tanrı sözleri hakkında yazdılar.
- Soru: Peki, Yeni Ahit (yani İncil), kimler tarafından ve nasıl yazıldı?
- Cevap: Kutsal Ruh’la dolmuş Havariler ve Peygamberler, Tanrı esinlemesi ile yazdı.
- Soru: Ne hakkında yazdılar?
- Cevap: Tanrı (İsa Mesih) ve Sözleri hakkında yazdılar.

Fark nerede? Var mı? Eski Ahit’te, Tanrı’dan ve O’nun sözlerinden bahseden 39 kitap var iken, bunların hangisinin doğru olduğunu sormayız da, İncil’deki 27 Kitab’ın hangisinin doğru olduğunu mu sorarız. 39 Kitap’ta Tanrı’nın yaptıkları ve dedikleri yer almaktadır. “Bunu mu söyledi, yoksa bunu mu?” veya “Bunu mu yaptı, yoksa bunu mu?” demiyoruz. Çünkü, ille de sadece birinin doğru olması şart değildir. Hepsini dedi ve hepsini de yaptı. İncil’de de bu böyledir
Ne dediği ve ne yaptığı, 4 kişi tarafından, Tanrı’nın kendi esinlemesi ile ve Tanrı’nın kendisi hakkında kaleme alınmıştır. Aynen Tevrat ve Zebur’da olduğu gibi. Bunda anlamıyacak ne var? Eski Ahitte’ki 39 Kitab’ı da Tanrı kendi eli ile yazmadı. Kendi hakkında olan bu Kitapları, esinleme yolu ile, peygamberlere yazdırdı. İncil’de de, Rab İsa Mesih, kendi hakkındaki yazıları, esinleme yolu ile İncil’in yazarlarına yazdırdı.
İncil’i yazanlar, kulaktan dolma bilgilerli kaleme almış bakkal Haydar ve kasap Yaşar değillerdi.

Gelmiş geçmiş, bütün peygamberlerden daha yüce, Kutsal Ruhla dolmuş imanlılardı. Bu insanlar, ölüleri diriltmiş, yüzlercesine şifa vermiş, kötürümleri yürütmüş, Şeytan’ları bir sözle kovmuş, dünyaları ters çevirmiş, Mesih Ruh’unu taşıyan, yüce insanlardı. Herhangi bir Peygamberin sözü, ne kadar geçerli iseydi; bunların sözleri de o kadar geçerliydi. Bunun için, İncil’le ilgili, ne bakkal Haydarı ve ne de kasap Yaşarı sorumlu tutalım. İncil, kaya üzerine kurulmuş, sarsılmaz, değişmez, saf, tertemiz ve SEVGİ DOLU, Tanrı Kelâmı’dır
Evet devam edıyoruz
Kutsal Kitap, dünyadaki diğer dinsel kitapların arasında eşsiz bir yere sahiptir. Kutsal Kitap'ı bir kişi yazmadı. Kutsal Kitap (Eski ve Yeni Antlaşma) 1600 sene süren bir zaman yelpazesi içerisinde, 40 farklı yazar tarafından, tanrısal bir plan çerçevesinde büyük bir mesaj tek bir kişiye, kısacık bir zaman diliminde değil,

Kutsal Kitap'da olduğu gibi uzun bir zaman diliminde, değişik yazarlara tüm insanlığa iletild
Kutsal Kitap'ın bütün yazarları, aralarında uzun zaman dilimleri olsa bile tek ve temel bir mesajı iletmiştir
Kutsal Kitap'ın benzersiz yazarlığının ötesinde bir eşsizliği de, içerdiği sayısız tamamlanmış peygamberlik sözleridir. Eski Antlaşma peygamberleri Mesih'in gelişi hakkında 300 özel peygamberlik sözlerinde bulunmuş ve asırlar sonra hepsi İsa Mesih'te kusursuzca tamamlanmıştır
Kutsal Kitap'ın bir başka farklılığı ise, metinlerinin arkeolojik olarak da onaylanmış olmasıdır. Arkeolojik buluşlar tutarlı bir şekilde Yeni ve Eski Antlaşma'da yer alan isimlerin, tarihsel olayların, coğrafi ayrıntıların doğruluğunu onaylamıştır. Arkeoloji Kutsal Kitap'ın Tanrı Söz'ü olduğunu kanıtlayamaz, ancak bu keşifler Kutsal Kitap'ın tarihsel bir aktarım olarak güvenilirliğini gösterir

Diğer kitaplardan farklı olarak Kutsal Kitap, zamana karşı kendisini korumuştur. Bugün elimizde binlerce el yazması kopyaları mevcuttur. Yeni Antlaşmanın 5.000 adet el yazması kopyası mevcuttur ve bu el yazmaları birbiri ile %99.95 oranında uyumludur. Eflatunun metinlerinin ise, sadece 5 adet el yazması mevcuttur. Bu kopyalar birbiri ile kıyaslandığı zaman aralarındaki uyum ve istikrar şaşırtıcıdır
İSA MESİH HAKKINDA İNCİL KAYITLARI DOĞRUMU.. DUR
Tarihçiler, bir biyografinin güvenilirliği çoğunlukla şu soru ile kararlaştırır: "Değişik kaynaklar aynı ayrıntıları aktarıyor mu?
Nasıra'lı İsa'ya bakalım: O'nun yaşamını benzer gerçeklerle anlatan çeşitli biyografiler var mı?

Evet.
Yeni Antlaşma'nın ilk dört kitabı, İsa Mesih'in yaşamı hakkında uzun ayrıntılara yer verir. Bu kitaplardan ikisi, İsa Mesih'e yakın olan, üç sene boyunca yanından ayrılmayan Matta ve Yuhanna tarafından kaleme alınmıştır; diğer ikisi ise, İsa Mesih'in havarileri ile yakın ilişki içerisinde olan iki kişi tarafından yazılmıştır.
Bu dört yazarın her biri İsa Mesih'in yaşamını derinlemesine kaydetmiştir ve bu kayıtlar arasında büyük bir benzerlik vardır. Bir kişinin yaşamını kayıt altına alan dört ayrı kişinin üsluplarında izlenebilecek farklılıklar bu metinlerde de görülmekte, ancak anlatımın içeriğinde ve detaylarda etkileyici bir uyum görülmektedir. Bu dört biyografide de, sansasyonellik veya yaratıcılık unsuru gözlenmemekte, bir haberci üslubu ile "olanlar buydu" şeklinde bir anlatım tarzı kullanılmıştır.

Yeni Antlaşma'nın ilk dört kitabında verilen kültürel detaylar ve özel coğrafi isimler, tarihçiler ve arkeologlar tarafından doğrulanmıştır.
İsa Mesih'in mesajlarının içeriği ve diğerleri ile olan etkileşimi, tamamen Kendisine özgü, benzersiz ve tarihidir. O'nun ifadeleri, güncel Musevi söyleminin çok dışındadır, öğretişleri ise erken kilisenin tüm ihtiyaçlarını kapsamayacak kadar dar kapsamlıdır. Bu durum aslında yazarların, ilerki zamanın ortaya koyduğu bakış açısına ya da ihtiyaçlara göre, İsa Mesih'in sözlerine ekleme yapmadıklarının bir başka göstergesidir
Antik Tarihçiler İsa Mesih'ten Söz Etmiş midirler
Evet.
Cornelius Tacitus (İ. S. 55-120).
Birinci yüzyılda yaşamış olan Roma'lı bir tarihçidir ve "antik dünyanın en doğru tarihçisi olarak kabul edilir." Tacitus, Neron'un yaptıklarını şöyle aktarır: "Neron, Hıristiyanlar denilen sınıf üzerinde mükemmel işkenceleri denemiştir... Hıristiyanlar isimlerini... Christus [Christ] denilen kişiden almışlardır.

Bu kişi Pontiyus Pilatus zamanında ölüm cezası ile idam edilmiştir...
Flavius Josephus (İ. S. 38-100)
İsimli Yahudi tarihçi Jewish Antiquities isimli, Yahudi tarihini anlatan bir kitap yazmıştır. Josephus, İsa Mesih hakkında şunları kaleme almıştır
"İsa'nın bilge bir kişi olduğunu ve şaşırtıcı marifetleri olduğunu biliyoruz. Bir çok kişiye öğretisini yaymış ve hem Yahudi'lerden hem de Yunan'lardan kendisine bir çok taraftar kazanmıştır. Bu kişiler O'nun Mesih olduğuna inanmışlardır. Yahudi liderler tarafından suçlanmış ve Pilatus tarafından çarmıha gerdirilmiştir, ancak öldükten sonra dirilmiştir
Eski tarihçilerin siyasi ve askeri liderlere odaklandığı düşünüldüğünde bu bilgileri sunmaları çok anlamlıdır. Hıristiyan olmayan Romalı, Yahudi ve Yunanlı tarihçiler, Yeni Antlaşma kayıtlarını doğrulayan ifadelerde bulunmuşlardır.
ARKOLOJİ YENİ ANTLAŞMA ( İNCİL) DA KUSUR BULMUŞLAR MI.

Arkeoloji Kutsal Kitap'ın Tanrı'nın Söz'ü olduğunu kanıtlayamaz;Arkolojinin yaptığı, elde edilen verilerle, O'nun tarihsel kesinliğini kanıtlamaktır.
Arkeologlar, sık sık Kutsal Kitap'ta bahsi geçen , kralların, şehirlerin, devlet yetkililerinin ve kutlamaların isimlerinin geçtiği antik yazıtları keşfetmektedirler
Yeni Antlaşma'nın Yuhanna kitabında Beytesta denilen 5 eyvanlı bir havuz yakınında İsa Mesih'in bir sakatı iyileştirmesi aktarılmaktadır. Alimler uzun yıllar boyunca böyle havuzun varlığını reddetmişlerdir. Ancak arkeologlar yerin 40 ayak derinliğinde, 5 eyvanlı bir havuz kalıntılarını keşfetmişlerdir
Kutsal Kitap'ın içerdiği muazzam miktarda tarihsel ayrınlar vardır. Bunların hepsi arkeolojik olarak gün ışığına çıkartılmamıştır. Ancak şu ana kadar, dünya üzerinde gün ışığına çıkartılmış olan herhangi bir arkeolojik buluş Kutsal Kitap metinleri ile çelişmemiştir

Örneğin, mukayese yapmak gerekirse, Yeni Antlaşma'da yer alan Elçilerin İşleri kitabında Luka tarafından kaleme alınan antik lokasyonlar arkeoloji tarafından desteklenmiştir
"Luka tam otuz iki ülke, elli dört şehir ve dokuz adanın ismini vermiştir ve bu isimlerde en ufak bir hata gözlenmemektedir.
Arkeoloji aynı zamanda Kutsal Kitap hakkında ortaya atılmış bir çok hasta teoriyi de yok etmiştir
Örneğin, günümüzde hala bazı fakültelerde öğretilmekte olan JEPD Metinsel Hipotezi vardır. Bu hipoteze göre Musa Tevrat'ı kaleme almamıştır, çünkü Musa zamanında yazı keşfedilmemiştir.
Tevrat, Kutsal Kitap'ın ilk beş kitabına verilen isimdir. Arkeologlar siyah dikilitaş denilen bir yazıt keşfetmişlerdir.
Bu yazıt Hammurrabi'nin yasalarını ayrıntılı bir şekilde içermektedir. Bu yazıt Musa'dan sonra mı yazılmıştır

Hayır!
Musa'dan önce; daha da ötesi İbrahim'den de önce yazılmıştır (İ. Ö. 2000). Bu yazıt Musa'nın döneminden en az üç yüzyıl önce yazılmıştır. Geçerliliğini çürüten keşiflerin aksine 'Metinsel Hipotez' günümüzde hala bazı üniversitelerde doğru bir hipotez diye öğretilmektedir
Erken çağlarda bir alfabenin varlığını ortaya koyan bir başka büyük arkeolojik keşif 1974 senesinde Suriye'nin kuzeyinde bulunan Ebla tabletleri olmuştur.
14.000 adet kil tablet İ. Ö. 2300 senesinden yani İbrahim'den asırlarca önce kaldığı tespit edilmiştir.
Bu tabletler Yaratılış kitabının 12-50 bölümleri ile paralellik içeren bir şekilde antik kültür ve yaşam hakkında bilgiler vermektedir
Arkeolojinin, Kutsal Kitap'a karşı gerçekleştirilen tenkitleri çürütmesi çok anlamlıdır. Arkeolojik keşiflere baktığımızda, Kutsal Kitap'ın tarihsel kesinliğinin emniyet altında olduğu görülür.

GELELİM SU MESHUR PAPAZLARIN MASA SALLAYIP SECMECE KITAP SECTIKLERI OLARAK "IDDAA" EDILEN IZNIK KONSİLİ (İZNİK KONSEYİ) NE
Birinci İznik Konsili M. S. 325 yılında İmparator Konstantin tarafından Roma İmparatorluğu'nda resmi inanç olacak Hıristiyanlığın içerisinde tartışılan bazı konuları netleştirmek amacı ile toplanmıştır.
KONSİLİN AMACI "AYNI İNCİL" İ KULLANARAK 2 TEZ HAKKINDA KONUSMAKTI.
Tarihsel kaynaklara göre İznik Konseyine katılanlar sadece İsâ Mesih’in Tanrılığını tartışmak için toplanmışlardır. Bazılarının yanlış olarak düşündüklerinin aksine, İznik Konseyinde İncîl metni tartışılmadı. Atanasyus ve Aryus, karşıt tezleri savunmak için aynı İncîl metnini kullandılar.[3] Konseye katılanlar arasında İncîl metni ya da içeriği konusunda her hangi bir ihtilafın olduğu kesinlikle kaydedilmemiştir.
İKİNCİ İZNİK KONSİLİ (İNZİK KONSEYİ)
İkinci İznik Konsili Ortodoksları, Roma Katolikleri tarafından kabul edilen 7. ve son ekümenik konsildir. [1] 787 yılında Nicaea'te toplanmıştır.

İlk oturum 24 Eylül 787 tarihinde Ayasofya’da gerçekleşti. Resim düşmanı ( İkonoklazm ) dönemde yapılan bu toplantıda resimlere dönüşü sağlayan kararlar alındı. (BU MAKALENİN HEPSİNİ OKUYUN SONRA KUTSAL KİTAP DEĞİŞMİŞMİ DEĞİŞMEMİŞMİ SÖYLEYİN BUNLARIN HEPSİ TARİHSEL KANIT AĞIZDAN DOLMA BİLGİNİZLE YAZI YAZIYORSUNUZ BARNABAS İNCİLİNİN YALAN İSTERSENİZ ONUDA KANITLARIM)