Hiç hamam böceği, kırkayak vs öldürdünüz mü?

Acı tecrübem tesadüfen gelişmişti. O korku uykumu kaçırmışken yaptığım araştırma sonrası rahatlamıştım. Radyasyon ile ilgili bilgiyi deneyemem ancak kafayla ilgili olanı doğrudur, tecrübeyle sabittir.

Ah o günü unutmam mümkün değil. En ince ayrıntısına kadar anlatabilirim

18 yaşımdaydım. Yaz tatilimi babaanemin evinde geçirmeye karar vermiştim. Eve bir süredir kimse girmediğinden (sadece havalandırılmak için camlar açılırdı) hamamböcekleri cirit atıyorlardı. Mutfağı temizlerken onunla karşılaştım. Diğerlerine kıyasla büyük bir hamamböceği idi. Babaaneme temizliğime engel olmamak için başka bir odadaydı ve uyuyordu. Seslenmek istemedim ve cesaretimi toparladım. Gözüme ilişen sinekliği alıp onu öldürmeye karar verdim ama dediğiniz gibi çok hızlılar. Bir süre etrafta koşuşturdum, beyaz eşyaların altına giriyor ve bir süre sonra tekrar çıkıyordu. Adeta benimle alay ediyordu. Hatta üzerime geldiği de oluyordu. Çığlık atmamak için boştaki elimle ağzımı kapatmıştım...

Ne kadar zaman geçtiğini bilmiyorum, hamamböceklerinin çoğunu öldürmüştüm. Ya ayağımla ezmiştim ya da sinekliğimin hedefi olup afallamışlardı. Büyük olanı bir türlü yakalayamıyordum. Bir yandan inancıma sığınarak Allah a yarattığı hayvanı öldürebilmem için yalvarıyor bir yandan da bencilce duam için tiksiniyordum. Bir an böceği ters çevirmeyi başarıp sineklikle vurdum ancak sinekliğe tutunup havaya fırladı. O an çok korkmuştum

Sineklik elimden kaydı ve böcek kayboldu. Sinekliğin yetersiz kalacağını anlayınca ikinci silahımı aradım. Rahmetli dedemin mirası, paslı satırı gördüm. Biliyorum komik ve bir o kadar da acımasız bir seçenek ama korkuyordum ve yorulmuştum. Birkaç dakika kadar böceğin dönmesini bekledim ve kafamda planlar kurdum. Bir böcekle bu kadar savaşacağım aklıma gelmezdi

En sonunda böceği görünce aklıma yatan planı uygulamaya koydum. Hamamböceğini sineklikle ters çevirip satırla kesecektim. Aklıma geldikçe ne kadar cani olduğumu düşünmeden edemiyorum. Zavallı hayvanı satırla kovalıyordum. Nihayet iki duvarın kesiştiği noktada böceği ters çevirebildim ve hiç düşünmeden satırı indirdim. Şansıma tüküreyim, darbenin etkisiyle dönen böcek hareket etmeye devam ederken donakaldım. Kafası öylece duruyordu, antenleri oynuyordu. Vücudu ise rastgele hareket ediyordu. O anki korkuyla çığlığı bastım. Babaannem hemen geldi ve beni kafasız bir hamamböceğini satırla kovalarken buldu. Eh, kafası olmadığı için yakalanması daha kolay olan böceği sineklikle yakalamaktan vazgeçmiştim. Ayaklarımı kullanmayı akıl edebilmiştim. Sol ayağımla böceği ezerken çıkan ses titrememe sebep oldu. Böceklerin iskeletini sert kılan kitin tabakasını biliyordum ama çıkardığı ses istemsiz iğrenmeme ve titrememe sebep olmuştu. Korkunun etkisiyle kendimi kaybetmiş olmalıyım ki defalarca ezdim. Babaannem beni durdurasıya kadar. Beni izlemiş ve ne yapacağını bilememiş.

Evi ilaçlamaları için birilerini çağırdık. Bana para verip dışarı çıkmam ve rahatlamam konusunda ısrar etti ve bende dediğini yaptım. Amcamlara gittik çünkü ilacın etkisini göstermesi için birkaç gün durması gerekiyormuş. Gece, telefonum elimde araştırma yaparken hamamböceklerinden hem iğrendim hem de hayran kaldım. Acı tecrübem bu kadar 😱😂

En büyük düşmanım bu hamamböceğiydi. Hamamböceği ve sivrisinek hariç isteyek herhangi bir böcek öldürmedim. Birde aynı evde sıçan vakası vardı. Yine uzun bir hikaye 😅

Sıçanı sadece bir defa görebildim. Böceği haklamamın üzerinden bir hafta geçmişti... Aha başladım yine hahaha. İzninizle, bu maceramı da anlatıp uyuyacağım. Rüyama girecekler yine

Babaannem geceleri mutfaktan sesler geldiğine yemin ederken onu teselli etmekle yetiniyordum. Fırını ve bulaşık makinasını çekmiştim bile çekmiştim ama bulamamıştık. Bir sabah uyanıp su almak için mutfağa girdim... Saniyelik bir olaydı, fırının üzerindeydi, birbirimize baktık. Karamelden biraz daha koyu renkli posta sahipti ve bana arkasını dönük olmasından dolayı başını çevirip bakması onu büyük göstermişti. Hiç beklemediğim bir anda karşılaştığım duruma verdiğim ilk tepki küfrederek kapıyı kapatmak oldu. (Küfür etmeyi kendime yakıştırmam ama ani tepkim çığlık yerine küfürü tercih etmişti) eş zamanlı olarak, sıçanın fırının üzerinden indiğini anladığım tok sesi duydum. Nefes alışverişimi düzenlemeye çalışırken babaanemin 'ben sana demiştim' bakışına maruz kaldım. Elime bir oklava tutuşturdu ve mutfağı kontrol ettik

Sıçanı bulamadık. Fırsatı değerlendirip makinaların arkasını sildim. Babaannem elime bir miktar para tutuşturdu ve yapıştırıcı almamı istedi. Bir kartona dökecek, ortasına peynir ve meyve koyacak, sıçanı yakalayıp çöpe atacaktık. Sıçanı yakalama kısmına kadar her şey tamamdı. Yarın kontrol etmek üzere yapıştırıcı sürülmüş yemli kartonu yere bırakıp odama çekildim. Sabah babaannem beni uyandırıp "Yapışkandan kurtulmuş" dedi.

İnanmadım. Yapıştırıcının neredeyse hepsini kullanmıştım. Kartonda yem yoktu, sadece karamelimsi postundan bir parça vardı. Aklımı çalıştırıp halıları kaldırmakla iyi ettiğimi yerlerin yapış yapış olduğunu fark edince anladım. Babaanemden daha fazla para isteyip sıçanın ilgisini çekebilecek yem, kapan, kendinden yapışkanlı karton ve zehirli yem aldım. Kapanı babaanneme kurdurup yemi yerleştirdikten sonra, önceki gün yapışkanlı kartonu koyduğum yere bıraktım. Kendinden yapışkanlı kartona da yem koyup fırının üzerine yerleştirdim. Kapanın veya kartonun sığamayacağı yerleri belirleyip zehirli yemleri bıraktım

Korkuyla yaşamaktansa üzerine gidip sonuç almak daha iyi :/

Ah tabii... Uzun anlatıyorum kusuruma bakmayın. Sonraki gün, sıçan kapanı bozup yemi almış ve yakalanmıştı. Kartondaki yemlere hiç bulaşmamış ama zehirli yemlerin yarısını yemişti. Zehirli yemleri yediği için içim rahattı çünkü iç kanamadan ölmesi an meselesiydi. Ancak, onu bulamadım. Birkaç gün dip köşe temizlik yapmama rağmen ne ölüsünü buldum ne de dirisini. En sonunda evden çıktığına ikna olduk. Son... Sizin anlattığınıza gelince. Böceği bebeğimden uzaklaştırıp terlikle öldürmeye çalışırdım

Ne yazık ki fazla yok. Böcekleri öldürmeyi hiç sevmiyorum. Evde örümcek gördüğüm zaman, onları güvenle dışarı taşımak için aldığım şeffaf, kapaklı plastik bir kutucuk var. Böceğin içine girmesini sağlayıp pencereden aşağıya düşmelerini sağlıyorum. Zemin katta olduğum için bahçeye düşen böceklere zarar gelme ihtimali yok denecek kadar az.

Evet, kendi evimde hiç hamamböceği görmedim. Artık müsaadenizi isterim. Yarın erken kalkmalıyım

Büyük olanı yakalamaya çalışırken diğerlerini ezmeye uğraşıyordum. Bazen sineklik bile yetiyordu. Çıtırtı sesleri iğrendiriciydi ama büyük balığı istiyordum. Büyük hamamböceğini öldürdükten sonra ilginç bir şey daha fark ettim. Bazı böcekler uçmaya başlamıştı. Hamamböceklerinin koloni halinde yaşayıp yaşamadıkları hakkında bir fikrim yok. Bazıları aşka gelip uçarken ağzımı kapalı tutup sinekliği rastele saklamışım. İtiraf edeyim, hedefim büyük olandı ve yorulmuştum. Biri yüzüme çarpasıya kadar savaştım, babaannem de beni izliyordu.

Yüzüme çarpan hamamböceği bütün cesaretimi ve özgüvenimi de beraberinde götürmüş olacak ki çığlığı basıp kaçtım. O an bana yetti. Satırı ve sinekliği kenara atıp son hız koştum. Babaanem telefon rehberinde böcek ilaçlama uzmanlarından birini ararken bana para verip dışarı yolladı

Sonrasını biliyorsunuz. Uçan hamamböcekleri kazanmıştı. Böceklere rastlamamak için babaannemin evine 2 sene gitmedim hahah

Hamamböcekleri ve sivrisinekleri öldürdüğüm için hiç üzülmedim, üzülmem de. Babaanem sağ olsun, o gün istediğimi almama izin vermişti.

İyi geceler dilerim