Hem Öksüz Hem de Yetim Kaldım, Çıkmaz Sokaktayım?

Merhaba bay ve bayanlar... Bu benim bu uygulamadaki ilk sorum, ne kadar çaresiz olduğumu anlarsınız belki. Direkt konuya gireceğim. 18. Yaşındayım, dört kız kardeşız ve en büyükleri benim. Yakın bir zamanda babam bizi terketti ve başkasıyla evlendi. Doğal olarak şu an annemle yaşıyoruz lakin annem çok değişti. Bir lokma yemeği bile 310. Tane laf ile boğazımıza diziyor. En ufak şeylerden çok büyük kavgalar çıkarıyor ve biz bir laf bile söyleyince en küçük cümlesi “ben sizin derdinizi çekiyorum” oluyor. Zeytinyağı gibi hemen üste çıkıyor. Hayır yani arada hiçbir şey yokken bile, bir şey söyleyesim geliyor ona “Anne” diyorum, burnunun ucuyla konuşuyor. Ne heves kalıyor ne de söyleme isteği. 12. Yaşındaki kız Kardeşım’ın psikolojisi bozuldu resmen, sürekli ağlayıp duruyor. Ne yapacağımı bilmiyorum, çok uzaklara gitmek istiyorum fakat gidecek bir yerim bile yok. 1. 2. Haftadır intihar etmek aklımdan çıkmıyor. En sonunda kendime bir şey yapmaktan korkuyorum. Lütfen bana bir ışık gösterin. Ne annem ne de babam istemiyor bizi.