Çok mutsuzum, yalnızım..

Fransada yasiyorum, 6 yasimdaydim buraya geldigimizde. Ünideyim su an, basariliyim, ama icimde bir bosluk eksiklik var. Bütün akrabalarim sevdigim insanlar türkiyede, türkiyede hersey civil civil insanlar sicak davraniyor ben o ortami özlüyorum tatillerde türkiyedeyim hep annemlerle ve orda cok mutlu oluyorum aslinda, bide gurbetci kiz gözüyle bakmasalar bana daha iyi olcak...

Ama burada ne kadar vir fransiz kadar konussam da basarili olsamda, yabanci gibi hissediyorum, ayni sey degil...belki abartiyo sancaksiniz ama gercekten mutlu degilim, buradaki erkeklere de güvenemiyorum...bende keske türkiyede yasasam diye düsünüyorum, memleketimde büyüseydim...daha cok kendime güvenim olurdu, kendimi yabanci hissetmezdim...

Kuzenlerim benimle yasit ve türk erkek arkadaslari var cok mutlular yakinda nisanlancaklar, benim yok ama kimsem...kuzenlerimi kiskaniyorum bazen, onlar ne güzel kocaman aile sicak ortam icinde türkiyede yasiyorlar, burasi soguk, kendimi yanliz hissediyorum, arkadaslar bir yere kadar...

Mutsuzum acikcasi, ne yapabilirim? Beni anliyormusunuz? Düsüncemi nasil degistirebilirim?
Çok mutsuzum, yalnızım..
Cevapla