Bir yolu var ama annem çok ağlar. Sizce ne yapmalıyım?

Ben 3 ay sonra 19 yaşına giricem 1 sene maltepe sübyanda 1 senedirde silivride yatıyodum Allaha bin şükür çıktım 40 gündür falan dışardayım artık gayr-ı meşru kovalamıyorum ama hayat beni bunları yapmaya mecbur etti her şeyi kadere bağlayamam kısmen benim hatalarımda oldu ben bildim bileli babam uyuşturucu bağımlısı eve 5 kuruş para vermiyor bizim rızkımıza giriyodu ama şu an sadece haftada bir defa takılıyor zaten benim uyuşturucuya başlamamda babamın bende yarattığı izlenim, merak ve arkadaş ortamımım meyilli olmasıyla başladı.. Canım anacğım ben bildim bileli çalışıyor onu çok üzdüm kendime değilde içerdeyken bile hep ona ağladım ama artık dayanamıyorum psikolojim bozuldu.. sabıka kaydım var doğru düzgün bir işe giremiyorum nerdeyse 2 ayda 3 tane iş yerine girdim çıktım ya da kendini kral zannedenlere 7den 70e kimseye tahammülüm yok belkide hayat beni keskinleştirdi yaşadıklarım beni böyle yaptı bilemiyorum içeri girmemdeki en büyük etken kendini kral zanneden insanlardan bir tanesini yaralamamla oldu niyetim öldürmek değildi bu arada yanlış anlaşılmasın kralda değilim sadece böylelerine tahammülüm yok.. sizcede zaten onur yaşamaksan üstün değilmidir? Şu an elime balya balya paralar geçirtebilirim kara paradan çok güzel paralar kazanabilirim istesem şu an şu dakka yaparım önümde fırsatlarlar var gayrı meşrudan girebilceğim bir çok iş var ama sadece tek korkum annemin üzülmesi, ben değilim.. diyorumki kendime hızlı bir hayat yaşasam riskli bir hayat yaşasam ama zengin hayatı sürsem anneme hediyeler alsam sevindirsem.. çok ikilem arasında gidip geliyorum bir fikir verebilcek derviş bir abimiz yokmu?