İşsizlikten dolayı intihar düşünen veya psikolojik olarak yıpranan var mı?

Aga ben yaşadım. Hayatımda bir kez ölümü düşündüm. Açıcam içimi buraya.
29 yaşındaydım.2016 da taksimde dükkanım vardı bomba patladı. dükkana gelen giden olmadı zarar ettik battım. Askeri okuldan da atılmıştım 2007de. üni kazandım ama o hainler yüzünden bir de tazminat ödemem gerekti okulu bıraktım. Lise mezunu oldugum için de cok zorlandım iş bulmakta. Ev'den atıldım en son. Eşyalarımı 3 aileye bagısladım freecycle üzerinden. Bir bavulla çırpınıyordum. Kalacak yer ve iş ararken. Pes ettim 1 ay sonra. Dedim ki ne gerek var. Bunca haksızlığa rağmen yaşamaya çalıştım yıllarca. Sokaktayım işsiz bir bavulla. SOn laptopumu da bir öğrenciye verem ölem gidem diyordum. Gözyaşlarımı saklayarak akan giden insanlardan. Tam kararlı bir şekilde orda ölmeyi düşündüm. Kardeşim aradı. Bana bunca yıl bir tek inanan ve güvenen. Abi dedi. Nasılsın? iyiyim dedim ama sesim patlamak üzere. Hissetti mi naptıysa "Abi seni seviyorum" dedi. Kalktım o an. Vazgeçtim. Bir 20 gün sonra işe girdim. Sonra o şirkette müdür oldum.

işsizlik
dost kazığı
sevgili ihaneti
yalnızlık
aile sorunları

evde 2 silah var, çok denedim. şimdilik waiting...