'İşsizlik psikolojisi' yaşayan var mı benim gibi?

tam 4 sene çektim... 4 sene... hiç bir yerde işe giremedim.. fazla kalifiye oldum diye satış danışmanı bile yapmadılar... üstüne kaza falan geçirdim, hayatım mahvoldu derken yeni yeni toparlamaya başladım her şeyi. bırak işsiz kal, haline şükret ailen çok zor durumda değilse para da iste, bir şey olmaz. gerekirse evde otur, yardım edecek tanıdık falan varsa kapısını çal, söyle. hayatta başarılar, allah yardımcın olsun.

sabret ve gönlünün istediği yerlere başvuru yapmaya çalış, kendine güven ve sabret, sadece 1 yere de bağlı kalma bir sürü yere başvur ama asla kendine güveninden birşey kaybetme bu sana iş görüşmesinde bile çok lazım, çünkü kendine güveni olmayan biri kendini hemen belli ediyor, şirketler de böyle şahısları pek tercih etmezler, kendinden hep emin olmalısın, inşallah güzel bir iş bulursun kısa zamanda, bol şanslar :)

Durumunu tahmin ediyorum.

Berbat ve iğrenç bir hal dönemidir. Fakat elinden geldiğince çevreni kaale almamaya çalış. Maalesef ülkede eğitimin ne olursa olsun her sınıfta benzer sıkıntıları çekebiliyorsun. İnşallah en kısa zamanda toparlarsın sosyal hayatını.

cut.

özel sektörde iş bulsan bile müdürlüğe kadar yükselmediğin sürece belli bir yaştan sonra seni kimse şirkette tutmaz. kpss'ye hazırlan diyeceğim ama o da kolay iş değil. keşke herkesi emekli edecek kadar çalıştıracak istihdam gücümüz olsa.