Geri Dönüşü Yok, Sonunda Yaşayacaksın, Günü Geldiğinde Anlayacaksın!

Her insan bir şekilde yaşar doğumdan ölüme kadar

Kimi güzel yaşar, kimi lüks yaşar, kimi mutlu, kimi mutsuz yaşar, gün gelir dolu dolu, çoğu zaman ise boş yaşar. Elindekilerin kıymetini bilerek yaşar. Aç yaşar, zor yaşar, her türlü yaşar. Herkes yaşar bu hayatı, kimileri tam, kimileri eksik, ama bir şekilde yaşar.

Peki elindekilerin kıymetini bilerek kim yaşar?

Çocuksun sen!

Daha küçüksün, türlü hayaller kuruyorsun kendi dünyanda. Mesleğini soranlara " Polis, asker, avukat, doktor, iş adamı olacağım ! " diyorsun. Küçücük kalbinle dolu dolu seviyorsun, yaşından büyük hayallerle besliyorsun benliğini. Gerçek olabilecek hayallerin var, ancak hiç bir zaman gerçek olması için gereken çabayı göstermeyecek kadar boş harcıyorsun zamanını. Bir çok şey düşünüyorsun yarın nerede, ne olacağından habersiz masum hayaller kuruyorsun. Yarınına güveniyorsun, ailene güveniyorsun, önündeki uzun, kocaman, hiç bitmeyecek sandığın zamana güveniyorsun.

Derken büyüyorsun!

Zaman hızla akıp gidiyor, sen ise farkında dahi değilsin.

Yıllar sonra...

Giden zamanı geri getiremeyecek olmanın hüznünü yaşarken içinde, elinde kalanın kıymetini anlamak için orada durdurmak isteyeceksin zamanı.

Ne zaman farkına varacaksın?

Hayat sanıldığı kadar adaletli davranmıyor. Verdiği kadar da alacak senden. Geri dönüşü olmayan günlerini, aylarını, yıllarını, mutluluğunu, sağlığını, paranı, gülüşünü, gençliğini, güzelliğini, sevdiğin insanı, dostlarını, aileni, fazlasını... Ve en son sana bahşedilen bu bedeni senden alacak hayat.

Aynaya ger baktığında geçmişini hatırlayacaksın, her şeyin geç olduğunu anlayacaksın

Sana sunulanların kıymetini bilmiyorsun!

Çıkar ilişkilerini yırt at bir kenara. Dostların olsun, gerçekten hayatında olduğu için minnet duyduğun. Güldüğün zamanları unut, uzaktayken hasret duyduğun dostların olsun.

Beraber yıllarını geçireceğin dostların olsun. Sen uzaktayken bir araya geldiklerinde, sana gönderilen fotoğraflarda, sana ayrılmış bir yerin de olduğu gösterecek dostların. Sen uzaktayken aradıklarında " Ne zaman geliyorsun ? " sorusuna rahatça değil, burukça, özlemle cevap vereceğin dostların olsun.

Sevginin kıymetini bil. Çünkü sevgiyi unutacaksın zamanla...

Sevmenin, sevilmenin güzel bir şey olduğunu anla. Koş peşinden, pişman olma, tereddüt etme. Yaşanmamışlıkları hatırlamak yerine, yaşanmışlıkların mutluluğu, hatıraları olsun içinde.

Sevdiğinin peşinden git. Sana özel olsun ilişkin. Dizilerdeki yapmacık aşkları unut, dilediğin gibi yaşa. Çünkü bu sensin, senin ilişkin. Keyfini çıkar. Aşkla hissederek yaşa, sarılmanın da, sevişmenin de kıymetini anla, ruhunda hisset. En delisini yaşa sevdaların, mutlulukların. Boş ilişkilere harcama geçen zamanı.

Yalnızca sevgiline değil, sevdiğin herkese göster sevgini

Bir gün ya uzak kalacaksın ya kaybedeceksin sevdiklerini. Ve insan, yalnızca ölümle kaybetmez sevdiklerini...

Tüm bunların yanında...

Hayatının her anını hissederek yaşa. Kaliteli bir iş hayatın, aşk hayatın, aile hayatın olsun, düşüncelerin, inandığın değerlerin olsun. Kalitesini verdiğin önemle sen belirlersin...

Zamanını boşa harcama. Zamanı geldiğinde anlayacaksın. Her anın tadını çıkar ve hisset. Lafta değil, gerçekten hisset. İçtiğin kahvenin dahi her yudumunu hisset. Dinlediğin müzik gürültü olmaktan çıksın, değiştir, hissettiğin müziği aç ve yeniden hisset.

Karşınıza erken çıkmış insanları yolun dışına sürerken, bir gün geri dönüp, onu deliler gibi arayacağınızı hiç hesaba katıyor musunuz ? Hayat her zaman cömert davranmaz, aksine çoğu kez zalimdir. Her zaman aynı fırsatları sunmaz. Toyluk zamanlarını ödetir, hoyratça kullandığınız arkadaşlıkların, eskitmeden yıprattığınız dostlukların, savurganca harcadığınız aşkların hazin hatırasıyla yapayalnız kalırsınız bir gün. Ve bir akşam üstü yanınızda kimsecikler olmaz ya da olanlar olması gerekenler değildir !