Hayattan Ders Almak veya İntikam

Dünya var olduğundan beri savaşlar ve mücadele var. Yaratılış gereği insan hayatta kalmak uğruna her tür tehlikeyi göze alıyor. Toprakların çekiciliği, lider ülke olmak, ayrımcılık, ekonomi ve benzeri her konu savaş konusu olabiliyor.

Sizi bilmem ama ben 1. ve 2. Dünya savaşlarını konu etmiş çeşitli filmleri seviyorum, kitapları da. Özellikle Hitler Almanya'sında geçen film ve hikayeleri tercih ediyorum. Bir insanın, dili, dini, ırkı, sosyal konumu her ne olursa olsun katliyama ve zulme karşıyım. Soğuk veya sıcak, savaşmak çözüm değildir bana göre.

Görüyoruz ki insanlar geçmişlerinden ders dahi almıyorlar

Örneğin zulüm gören Yahudilerin, şimdi başka bir dine/görüşe mensup, başka ırklardaki diğer insanlanlara karşı zulüm yaptıklarını görüyoruz. Oysa "geçmişte bize zulmettiler, biz aynısını yapmayalım, dünya daha güzel olsun" dememişler. Yahudiler bir örnek sadece, başka din/dil/sınıf..vs mensupları da şimdi aynılarını yapıyor. İşin özeti kişi kendisinden olmayanı dışlama ve yok etme çabasında.

Bunun bir sonu var mı bilinmez. Dinler tek dine indirildiğinde savaşacak konu mu kalmayacak? yani bu din mevzusu da değil. Cehalet deseniz o da değil, çok okumuş kesimlere sahip, görüşler yüksek insanların daha düşük sınıfları kendilerinden uzaklaştırmaya çalıştığı örneklerini de takip ediyoruz. Bugün soykırım yapan diğer ülkelerin, başka ülkelerin soykırımlarına kendileri yapmıyormuş gibi dil uzattığını görmekteyiz.

Dünya insanı olarak empati yoksunu muyuz, yoksa korkudan mı bütün bu kötülükler bilinmez.

Tüm yazılarımı taraf tutmadan ele alıyorum, verdiğim örnekler sadece işin boyutunu gözlemliyor, bunlar ve bunlara benzer birçok örnek gözlerimizin önüne seriliyor.

Peki nedir buradaki problem?

Hakikaten korku mu bunları insanlara yaptırıyor, geçmişten mi ders alınmıyor, intikam mı almaya çalışılıyor, biz çektik, başkalarına da biz çektiririz mi deniyor, Yoksa genetik olarak insanın içinde büyüyen bir kötülük tohumu mu var... Bütün bunların cevabı kişiden kişiye değişecek. Elbette ben tarihçi değilim. Meseleyi sosyal açıdan gözden geçiriyorum.

Not: Piyanist filmini çok severim, yeri ayrıdır. Bunun dışında Sırp ve Boşnak savaşını anlatan Nafaka isimli filme bayılıyorum. Bu filmi seyrettikten sonra geçen yerleri imkanınız varsa gidin görün. Seveceksiniz. Auschwitz'i görmeyi istiyorum.