Ölüm ve İz Hayata İz Bırakmak

Merhaba, biliyoruz ki bu benceyi yazan ben, okuyan sizler ve okumayan diğer insanlar yerin dibini boylayacağız. Öleceğiz. Üzgünüm, ama bu bir gerçek belki ölüm iyidir ya da kötüdür bilemem orasını. Allah hepimize iyi ölümler nasip etsin. Adam gibi ölelim. Neyse direk geçiyorum.

Evrende bir etki bırakmayı istiyorum.

Azrail kapımızı çalmadan bir şeyler isteyebiliriz. Bu bizim en büyük hakkımız. Güçsüz olanlar yok olmaya ve yenik düşmeye mahkumdur elbette. Aranızdan onlarca kişi ölmeden önce tanınmış olmak istiyorum, bilinmek istiyorum, insanların beni anmasını istiyorum diyebilirsiniz. Neden öldüğümüzde cenazemize 10'larca kişi gelmesin ki? Neden televizyonlar ''Çok önemli birini kaybettik'' demesin ki? Biliyorum bunlar çok zor.

Hayatının her gününü son gününmüş gibi yaşa. Böylece bir gün haklı çıkacaksın.

İnsanlar size evlenin, yuva kurun, KPSS'ye, YGS'ye hazırlanın diyebilir ama asıl sorun bunu diyen insanlar aslında sizden çok da zeki değillerdir. Neden ama neden insan öleceğini bile bile bu hayatta sadece kendisi için yaşasın ki? Kendisi için yaşayan kimse, hiç ama hiç kimse sonradan hatırlanmaz. Bir söz, bir ürün, bir video bile yeter yeter ki 10 kişi hatırlasın. Hatta 2 kişi bile yeter benim için.

Bir gün öleceğini hatırlamak kaybedecek bir şeyin olduğu tuzağından korunmak için bildiğim en etkili yol.

Sona geldiğiniz de yani ölmeden hemen önce emin olun sadece ama sadece 10 saniyeniz olsa yapmak istediklerinizi şimdiden tahmin edebilirim.

Yaptıklarınıza değil yapmadıklarınıza üzülürsünüz.

En sevdiğiniz, değer verdiğiniz kişilerin gönlünü almak, onlara bir kere sarılıp, onları sevdiğinizi söylemek.

En önemlisi de kendi hayatınızı sanki başkasının hayatıymış gibi yaşamak, neden sadece bir tane hayatınız varken bunu başkalarının dedikleri ve akıllarınca size verdikleri taktikleri uygulayarak geçiriyorsunuz ki? Siz sizsiniz, bir başkası değil.

Hayat çok sadedir, onu yalanlar süsler.

Kendinizi kandırmaya devam ederseniz sizi ziyarete gelen sadece ailenizden sağ kalanlardır. Zaten onlarda sizi öldükten sonra en fazla 2-3 ay düşünür sonrada alışmaya başlarlar. Ve sizden geri kullandığınız aletler kalır ne yazık ki onları sadece aileniz görür.

Hayatımda hiçbir hayalim gerçekleşmedi. Peki mutlumuyum? Evet.

Bugün gidin ve hayal kurun çünkü hayal kurmak bedavadır. Sonrada onları gerçekleştirmeye çalışın ama o ne yazık ki bedava olmayabilir. Fark da burada ortaya çıkar zaten. Hangimiz kendimize ''Bugün son günüm olsa şu an yaptığım şeyi yapıyor olur muydum?'' dedikten sonra evet dedi ki? Emin olun bu sayı çok azdır.

Kendinize iyi bakın ve hayatınızı kendiniz yaşayın. Teşekkürler.