Cinlerle Yaşamak

Arkadaşlar merhaba. Çok uzatıp ince ayrıntısına kadar anlatmicam. Şu an 19 yaşındayım ve ergenliğe girdiğimden beri cinlerle uğraşıyorum. Onları görüyorum, konuşuyorum ve müslüman olmadıklarını bildiğim içinde korkuyorum.

İlk banyodayken gördüm ve 13 14 yaşlarındaydım.

Konuşmamda o gecenin sabahı olmuştu. Aradan zaman geçti ay geçti derken arkadaşımın annesine oyle sohbet muhabbet olsun diye sureklı fal baktırırdık. O olmayınca da ben bakardım.. Sürekli evet oyle oldu, nerden biliyosun, nasıl olur gibi cümleler duymaya başladım ki artık ben bile şaşırmaya başladım bildiklerime.

Geçmiş gelecek değil 5 dakika sonrasında ne olacağına kimin geleceğine her şeyi yani söyler oldum. Öyle öyle yayıldı artık şehir dışından bile fal için resimler telefonlar almaya başladım ve ben daha 15 yaşlarındayım. Bunları yaparken de insan ister istemez kendini farklı hissediyor, düşünsenize geleceğe dair her şeyi biliyorsunuz.... ve aslında bu nefsin bir oyunu Allah'a şirk koşmak.

Sizin bildiğiniz bir şey yok onlar size söylüyor, bir şekilde uyarıyor sizinde dilinizden dökülüyor, bu kadar... Tabi ben bunları yaşarken konuşurken tek değilim abim de aynı şeyleri yaşıyor. Ben Türkiyenin diğer ucunda olsam onu görsem konuşsam (tabi korkuyorum da) gittiğini hissettiği anda abimin yanında olup onunla tartışıp kavga etmesi ayrı bir konu ve biz bunları korkmayalım diye birbirimize anlatmazken günler sonra öğreniyoruz ve tarihler ve saat aynı..

Onlar abime hep annemin suretiyde gitti, banada hep annem ve abim suretiyle geldi.

Nasıl bu kadar pis bir varlık olabilir onu size anlatamam. yaşayan ve gören bilir ancak.. Annem ve büyük abime hiç olmuyordu ama anca abim ve ben krize girdiğimizde hissedebiliyorlarmış o kadar... Biz Giresun'luyuz. Her köye gittiğimizde ikimize de bir şeyler oluyor ve dedemlerin eve girdiğimizde rahatsız oluyoruz. Evde tuhaf bir şeyler var hatta haddinden fazla evin etrafı gece kalabalık oluyor ama kimse görmüyor. Hayvanlar ulumaya başlıyor...

Büyük bahçelerimiz var oralarla ilgilenmemiz gerektiği için bir günde bahçeye inmiştim akşam ezanı okunur okunmaz hava birden karardı ve ben eve gitmek için koşmaya başladığımda bana dokunduklarını hissedip abime söyledim.

Abim de gözüyle şahit olduki sırtımda yük vardı, birden kendi kendine havalandı.

Büyük abim de bizim kadar bir şey yaşamadığı için oda çok korktu. Mezarlıktan geçerken yüksek sesle dua okudu, sonunda koşa koşa kaçtık.

Geçmişe inecek olursak Suudi Arabistan göçmeniyiz. Sülalede iki tane büyük büyü kitabı var biri amcamda, biri babamda. Ben 4 yaşındayken ayrıldılar. İlkokuldayken tanıştım ve evine gittim. Evde defalarca büyü yaptığına annemlerin ve abimlerin anlatması dışında bende küçük yaşta şahit oldum ve bizi ortak etmeye çalışması abime sokakta köpek tüyü yoldurmak için zorlaması cabası.

Annem de büyü yaparken çarpıldığını gördüm diyor.

Dedemde aileden birine bu büyü, cinler can almadan itmeyecek bu demiş. Bende abimden bunları yaşamaya başladıktan uzun zaman sonra öğrendim. Hatta abim babamla görüşür, ben hiç yıllardır görüşmem çünkü normal bir insan değil. Hep elimize yaptıklarını tutuşturup annenize verın evde suya koyun falan derdi, biz de annemize verirdık ya da denıze atardık.

En sonunda dayanılmaz bir hal aldı ve ailede herkes öğrenmeye şahit olmaya başladı...

Hocaya gitmeye karar verdik ve Fatih Camii hocasına gittik. Allah razı olsun hiçbir karşılık vermeden uğraştı dinledi. Bizden yani iki abimden annemden ve bende gözlerimizi kapamamızı o diyene kadar açmamamızı istedi. İlk küçük abimle, cinlerin musallat olduğu abimle başladı. Öyle şeyle okuduki abim "canım yanıyor" diye ağlamaya başladı. Sesinden midir, okuduğu şeyden midir bilmiyorum ben de çok tuhaf oldum.

Sırtımda sanki 100 kilo varmış bacaklarım felç olmuş gibi hissettim sonra hoca ağırlık var mı sırtınızda bacaklarınızda falan dedi şaşırdım...

Sadece bende hepimiz aynı şeyi hissetmişiz.. evden çıktıktan sonra herkeste bir hafifleme olmadı değil. Evimizi bile değiştirdik... Ben normalde kuran kursunda yatılı büyüyen biriyim ama 13 yaşında alkol vs kullanmaya başladım sonra dinden yavaş yavaş uzaklaştım. Sonra bende zamanla alkolu bıraktım. Abimde alkol vs kullanırdı arada o da bıraktı sofi oldu. Tam bitti derken tekrar alkole başladım yine eskiye döndüm.

Bu evde önceden sadece bir kez aynı şeyi yaşadım o zamanda yine çok korkmuştum. Çığlıklarımla binayı yıktığımı bilirim.. Abimi çağardım, o da bulamazlar falan dedi. Zaten ben onu tanımıyordum... Daha önce hiç karşılaşmadım ve yaşı da daha gençti. Sık sık olmadı ama bu olay. Tahminen 8 9 ay falan..

Geçti bitti derken bu sefer yaklaşımlar farklılaştı.

Konu tacize kadar ilerledi ve geceleri ağlamaktan uyuyamıyorum. Psikolojim altüst oldu, Allah kimsenin başına vermesin, bunu yaşadığımda üç dört gün kendime gelemedim. Dokunduğu öptüğü yerlerden bile tiksindim. O gelmeden önce annemle abim yanımdaydı birden annem kayboldu sadece abim kaldı ve abimden bu olayı yaşamış gibi oldum ama onun o olduğunu biliyordum..

Aradan bir iki ay geçti gece normal bir şekilde yattım sabah bir kalktım ki ellerim hep kına.

10 parmağımda da kına var. Şok oldum, yıkadım kokusu gitti ama kına kaldı. Abim kına yakışlar dedi, bende açtım internetten nedenmiş diye araştırdım. Baktım ki farklı değil. Uyku ölümün yarısı olduğu için ruh bedenden gece ayrılıp melekler ve cinler aleminde gezebiliyormuş, orada kınaya denk gelirsen sana da yakılıyormuş. Abimde genelde hamilelere olur sana neden oldu anlamadım dedi...

Birkaç güne kalmadan kına geçti kendiliğinden..

Dün gecede uyandım korktum ve anneme sarıldım anneme yaşadıklarımı anlattım, annem de uyumuyormuş zaten ağlamaya başladım. Aklıma taciz olayından sonra kına yakıldığı için acaba ben onlarla evlimiyim dedim, o da bana evet tabi evlisin dedi gayet normal bir şeymiş gibi. O an çok tuhaftı. Bu sefer daha çok ağlamaya başladım anneme beni oku korkuyorum diye yalvarır duruma geldim. O da tamam dedi Sadece Rahman isminin Rah hecesini söyleyip okuyormuş gibi yaptı. Sesli oku diye yalvardım okuyamadı yok dedi.

Anne okusana nolur dedim okuyamam dedi ki o an aklım başıma benim sarıldığım annem değildi. Oydu.

Tam suratına baktımki bana annenin bilmesini istemek yerine annenin yerine ben olmam daha iyi dedi, o anda gözlerimi açtım. Ama ben uyumuyordum. Sonra aynı şeyi gözlerim açıkken yaşadım ve yine aynı şey. Gözlerimi açtım.

Kendime gelip ağlamaya başladığımda yanımda aynı şekilde annem vardı ve uyuyordu. Anladım ki aslında daha sabah olmamış hava aydınlanmamış bile uyumuyodum ama ben bunları gözlerim kapalıyken yaşadım... Ki bu anlattıklarım yıllardır yaşadıklarım yanında hiçbir şey arkadaşlar. Psikolojim altüst oldu ne yapacağımı da bilmiyorum. Gerçekten yoruldum. Allah kimsenin başına vermesin çok zor.. Buraya yazma sebebim sadece kimseye anlatamamam.. Saygı duymanızı bekliyorum.

Teşekkürler....