Günlük hayatımızda bazı şeyleri çok abartıyoruz. Hepimizde olmasa da, mükemmeliyetçi olmak için bir çabamız oluyor. Halbuki günlük hayatta dikkat ettiğimiz bu şeyler bize ne kazandırıyor?
1- Yabancı dili eksiksiz konuşmaya çalışmak

Ülkemizi ziyaret eden turistleri toplasanız kaç tanesi dilimizi fıstık gibi konuşur? Peki durum böyleyken bizde ki dört dörtlük aksanlı konuşma çabası niye? İstediğimizi anlatabiliyorsak sıkıntı yok. Eğer ki bir dile ilgi ve merakınız yok ise, güzel aksanlı konuşmaya çabalamanız gerekmiyor.
2- Giyim

Çoğunlukla kadınların yaptığı bir durumdur bunu hepimiz biliriz. Ama neden? Hadi özel, resmi günleri geçelim. Normal bir günde, dışarı çıkmak için neden bu kadar uzun vakit harcayalım? Bu kararsızlığın sonunda zafer yok ise, bu çaba neden?
3- Sevgili

Diğer yandan, sevgiliniz olduğunu sakladığınız insanların size karışma hakları yoktur. Sizinde onlara karışma hakkınız olmadığı gibi... Bu yüzden "o görmesin." "bu görmesin." modundan çıkmalısınız. Özgür bir insan olduğunuz gibi, aşkınızı dilediğiniz gibi yaşama hakkına da sahipsiniz.
4- Okul dereceleriniz

Düşük not aldığınızda veya girdiğiniz sınavdan iyi bir puan alamadığınızda etrafınızdakilerden saklarsınız. Veya söylersiniz ama bin bir takla atarsınız. Bu insanların endişelenmesi gerekmiyor. Bu bir hata veya ayıplanacak bir şey değil. Bu sefer kaybetmiş olabilirsiniz, içiniz buruk olabilir ama ilerleyen zamanlarda bunu telafi ettiğinizde, insanların sizi tebrik edeceğini unutmayın.
5- Selfie

6- İçimizden gelenleri içimizde tutmak

Kapişonlarımızı çıkarma vakti değil mi? İnsanların iyice kötü gittiği bu dünyada, ufak şeyler bizi ve karşımızdakini mutlu edebilir. Belki iki kelime. Sadece iki kelime koca bir günü, hatta koca bir hayatı değiştirebilir.
Seven seviyorsa, neden söylemesin? Karşıdan gelecek her cevaba hazır olmak, bizi güçlü yapmaz mı? Kırıldığımız insana bunu belirtmediğimiz zaman, oturup bizi bir daha kırmasını mı bekleyeceğiz?
Hadi bunları bir kenara bırakalım... Konuyu biraz daha genişleteyim.
Ben dışarı çıktığım zaman mümkün olduğunca insanlarla iletişim kuramaya çalışırım. Evet, tanımadığım insanlar. Satın aldığım, önüme içeceğimi koyan her insana teşekkür etmesini bilirim. Suratımı hiçbir zaman onlara dönmem. Çünkü bir gün bende onların yerinde olabilirim ve hayalet damgası yemek istemem. İnsanların yerine kendimizi koymazsak, onları farkında olmadan kırabiliriz.
Tanımadığımız bir insana "Günaydın." demeyeli ne kadar zaman oldu? En klasiğinden, karşıdan karşıya geçecek bir teyzeye yardım etmeyeli? Gülümseyerek söylediğimiz bir iki kelimenin karşılığında bir gülümseme almayalı? İnsanları hayalet gibi değil, insan gibi görmeyeli?
Aynı yerde tanımadığımız güzel insanlarla yaşıyorsak, onlardan gülümsememizi neden eksik edelim?
Yarın öbür gün "Günaydın" ımı almanız dileğiyle.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar