Çayın Bende Bıraktıkları

Keyfekeder sıkıntılara çaredir bir bardak çay; bazen dost elinden bir ikram, bazen kendi ellerimizle doldurup farketmeden tükettiğimiz ömür gibidir, dertlere selamdır.

Kimi zaman kalabalıkta laf kargaşasında, kimi zaman bir yoldaş buluruz ince belli bardağımızın yanına...

Yorgun bir günün ardından ilaç, soğuk havada içimizi ısıtan bir yudum, bazende yalnızlığımıza bir dost oluverir. Kaleme ilham, dudaklara şükür, yüreklere sürurdur. Temiz havada kendinle dertleşirken tükettiğin, her nefeste bir yudum, her yudumda bir ümittir. Kiminin kuruyan boğazına bir nem, ama bundan öte yüreklere serpilen bir su...

Farkında olmadan dolup boşalır bardaklar dost sohbetlerinin yanında, tat verir muhabbete. Bazen baba ocağı, bazen sevda kucağı, bazen bir kardeş, dost, evlat sıcaklığı... Birde hani derlerya; "hala annenizle oturup karşılıklı çay içebiliyorsanız şükredecek çok şeyiniz var" aile sıcaklığıdır çay...

İnce belli bardakta olmazsa tad vermez bana çay. Dosttur, yoldaştır çay. Hayata bir mola, dertlere ve geçmişe bir selam, geleceğe merhabadır... Gidenlerin inadına bir bardaklık ömrünü sana harcayandır!

Çok abarttın sen bu çay işini diyenler var ise bir bardak çay hediye etsin kendine, benim çayım hemen laptopun kıyısında bekliyor soğumadan yudumlanmayı. :) Şimdi çayınızı yudumlarken Sezenciğimden şunu dinlemenizi tavsiye ediyorum, afiyet olsun...

Bu benim ilk bencem, biraz kısa oldu ama yıllar önce yazdığım bir yazıyı sizinle paylaşmak istedim, umarım beğenirsiniz.

#SudaAcanNilüfer