Yüreğimin Esmeleri

Ben hiç bir zaman iddalı biri olmadım. Hayatımda kim olursa olsun içimdeki o ''saf '' sevgiden bir tutam alıp gittiler. Aylar geçti, yıllar su gibi akıp gitti ben hep benzer farkındalıkla baktım etrafıma
Acaba o insan gelir mi karşıma ? Gerçekten kim olduğunu ne olduğunu bilmeden sanki seneler öncesinde tanıyormus gibi acısını derinden hissettiğim bir adam çekti dikkatimi ..Bu adama olan sevgimden çok daha ötesini verebileceğimi anladım
O hiç bir zaman bu yazdıklarımın benim yazdığım olduğunu kestiremese de... Artık bu özlemi yalnızca kelimeler taşıyabilir.

sana sesleniyorum ey fırtına .. içimde dinmeyecek o esisler savruluslar.. sana sesleniyorum duysun artık beni bu acımı sadece kelimeler hafifletir

Beni fark edebillmen ancak milyarda bir!! Elimde bir kaç fotoğraf kırık dökük kalbinin kırıntıları , anıların acıların gün be gün derinlesen hüznün...
Her kadın biyolojik olarak anne olamasa da içinde o annelik güdüsünü taşır ama sefkati her kadın taşır mı muamma .. İçimdeki acıyı tarif etsem acıdan mı,sefkatten mi ,hırstan mı olduğunu kestiremiyorum. Bazen sadece ağlayıp sana sarılmak isteyeceğimi kalbimin en derinin de o kadar buyuk bir sızıyla hissediyorum ki...

İncecik buzun üstünde ilerlemeye calışıyor gibiyim .. Yapacağım her yanlış hareket dondurucu bir soğukta yalnızlıkta bırakacak gibi sanki ...

ve bir an geliyor ki o ukala tavrın burnu havadaki halin beni deli edecek gibi

Niye biliyor musun ? Sen bu değilsin etrafındaki bunca yapaylıktan o kadar çok alışmıssın ki rol yapmaya .Delikanlı adama bu yakışır mı diyorum kendi kendime ...
ama yasadıkların daha doğrusu sadece milim milim söylediğin o sözler geldikce aklıma diyorum kendime ' sen onun yerinde olsaydın ayakta durabilir miydin böyle ?'

Dünyanın neresinde olursam olayım sana ulasamayacak olmanın verdiği bu acı dinmeyecek ve sen hiç bir zaman kabullenmeyeceksin buzdan duvarların ardında ben seni hep bekliyor olacağım belki bir gün anlarsın.