Anneler hepimiz için kutsaldır.Hepimiz için vazgeçilmez,hepimiz için candır.Elbette ki hepimiz seviyoruz annemizi,hatta bazen aşık oluyoruz."Vay bee!" diyoruz ona.Nasıl yapıyor tüm bunları,nasıl baş ediyor tüm sorunlarla aklımız ermiyor.Şaşırıyoruz.Çünkü bizler onlar ne yaşıyor anlamıyoruz.Bu bencemde sizlerle çevremdeki annelerimizin de duygu ve düşüncelerini alarak,onların bu kutsal mertebeye nasıl ulaştıklarını paylaşacağım.
Başlayalım... :)
Öncelikle anne,seni dünyaya getirmeye karar verendir.9 ay 10 gün boyunca,seni karnında taşıyacak kadar cesur olan,doğurduktan sonra da seni can özü yapandır.Sen doğunca artık her şeyi olmuşsundur.

Sen düşünce sanki kendi düşmüş de canından can gitmiştir.Ağlayınca,bir tek göz yaşının hesabını sorabilmek için tüm dünyayı karşısına alabilecek kadar güçlü olandır.Kalbini kıranın kalbini,yerle bir edecek kadar güçlüdür anne.Neden peki biliyor musun?Çünkü sen onun çocuğusun.Ve onun çocuğunu kimse üzemez.

Ergenlik döneminde,sıkıntılarını paylaşır,sevdiği kızı-erkeği oğluna/kızına "Oğlum-kızım hadi bakayım söyle kimi seviyorsun?Ben senin annenim evladım,utanma.Hadi hadi." diye zorla söyletmeye çalışır.Çünkü evladının duygularını yanlış yaşamasını,sonra da üzülmesini istemez.Aşık olacaksa adam akıllı birisini sevsin,üzülmesin ister.Sürekli karışır işlerinize,sinirlendirir sizi.Belki kızdırır bazılarını o dönem ama aslında iyiliğini ister hep anneler çocuklarının.Benimki de laf,hangi anne çocuğunun kötülüğünü ister?

Ve evladı gelişir,büyür.Artık yetişkin olur.Anne de büyür onunla.Evladınla birlikte o da gülüp ağlamıştır sonuçta.O da onunla aynı şeyleri yaşamıştır.Bu yetişkinlik döneminde artık ruhumuz biraz özgürlüğüne fazla düşkündür.Annemizin kısıtlamalarına gelmek istemez."Yok evladım şunu şöyle yap,bunu böyle yapma." gibi sözleri duymak istemeyiz artık belki.Aşırı tepki gösteririz.
Kalbimizi kıranın kalbini sökecek olanı incitiriz.
Ama o öyle kutsaldır ki,tüm hatalarını senin bir gülüşüne siler.Affeder,çünkü vefakârdır.Çünkü sen onun çocuğusundur ve hatalarınla yine onun çocuğusundur.

Onun tek korkusu aslında bir gün sensiz kalmasıdır.Korktuğu başına gelecektir bir gün bilir.Elbet evladı evlenecektir.Başka kadının-erkeğin yanına gidecektir.Bu belki koyar ona,ama bilir;sonuçta onun eserinden gelecektir çocuklar dünyaya. <3 Sonra da kucağına alıp torunları kendi evladına benzetip "Aynı annesi-babası" diyecek ve dünürleriyle tartışmaya girecektir.

Annelik görevleri bunlarla kısıtlı değil elbet.Daha nice görevleri var annelerimizin.Benim aklıma gelenler bunlar.
Anne olmak,dünyanın en güzel duygusudur bence.Tamam biliyoruz,siz beylerin de katkısı var nihayetinde ama bir kadın beyniyle annelik diyoruz :D <3 Annenizi üzmeyin,onlar dünyadaki en kutsal varlıklardır.Hatta şimdi bir koşu gidip yanağına sulu bir öpücük kondurun.Gerçi benimki sevmez öyle ama :D Belki sizinki seviyordur :D <3 Uzakta olanlar da telefonla arayıp bir hal hatır sorun! :) Seviliyorsunuz KS halkı! :*
Hepinizin annenize layık olmanız umuduyla!Umarım beğenirsiniz.Kendinize iyi bakın! :) :*

Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar