Yeni Yıla Mutsuz Girenler Ne Yapsın?

İşte bu gif, bu günün özeti gibi bir şey oldu benim için. Oysaki böyle bembeyaz bir sabah karanlık gecenin bize hediye ettiği olası bir hediye olmalıydı.

Ama hayır sevgili, ben seni tanıdığım için gayet tabii memnunum hâlâ. Bir daha seni asla göremeyecek olmamdan açılmış bir yara bu. Hani gidiyorum deseydin, bak bu beni son görüşün deseydin... en azından bunun bilincinde olacaktım. Ki sen hep böyle pekte hoş olmayan sürprizlerden hoşlanırsın, biliyorum. Ama senin hayalinle uyuyup seni görme umudu ile kalkan bu insana yazık değil mi ki bu yaptığın? Tamam efendim, daha fazla işkence cektirmeyecegim size tatlı okurlar.

Ama böyle kaldım işte. Mutlu uyandığım bir sabahın böyle bitecek olması beni üzüyor. Iyi olur muyum dersiniz? Bilmiyorum, beni iyi edeceğini sandığım insan gidiverince böyle aniden... olası iyi halleri bekleyesim gelmiyor hiç.

O an... gözler devrilir. Ama yukarıdan aşağıya değil. Direkt aşağıya. Çünkü bir anda küçük bir damla yaş düşüverecektir gözlerinden. Bunun bilincinde isen ne âlâ, bilincini kaybetmek de var o anda..

Yeni yıla mutsuz giren bizler ne yapsın? Ölelim mi biz? Ne yapalım bizim hakkımız yok mu yeni yila nasıl girersen öyle geçer demeye?