İçimdeki Çocuk!

Seni o kadar çok özledim ki Annem..

Senin gibiyim biliyor musun? Güçlü görünmeye çalışıyorum hep...

Kimse yıkıldığımı, yaralandığımı görmesin istiyorum. Bu beni o kadar çok yoruyor ki..

İnsanlar kıymet bilmez, insanlar nankör. Sen beni her halimle seversin. Onlar beni hep sorguluyor.

Ben iyisem iyiler. Kimse senin gibi karşılıksız sevmiyor anne..

Ben o kadar uzaktasın ki şimdi kalkıp gelmek istesem gelemem. Üzerimdeki sorumluluklar beni eziyor.

Ben güçsüzüm Annem..

Bazen telefonda sesim kötü geldiğinde ''Neyin var'' diyorsun sesinden anlaşılıyor ne kadar korktuğun.Bana bir şey olacak diye o kadar çok korkuyorsun ki biliyorum..

Ben kötü bir evladım. Her şeyi sana yansıtıyorum. Seni üzüyorum. Rol yapamıyorum Anne affet beni.

Yaşım ne kadar büyüse de içimdeki çocuk seni hep çok özlüyor.

Annenizin kıymetini bilin arkadaşlar. Benim o kadar ihtiyacım var ki şu an ona. Yalnızca telefonla görüşebiliyoruz. Annenin yanındaki huzur hiçbir yerde yok inanın..

Doldum, taşıyordum bu benceyi yazdım. Annen dışında kimse seni karşılıksız sevmez. Eller kadir kıymet bilmez.

Kendinize iyi bakın..

Okuduğunuz için teşekkür ederim.