Huzurlu Olmak

Huzur bazen boğaza karşı bir çay, bazen bir kelebeğin kanatlarındadır. Özgürce uçan martının kanatları süzülürken onu izlemi bazen huzuru uyandırır.

Huzuru günümüzde bulmak zor. Sebesizce çalınan korna sesleri, müziği gümbür gümbür açan patavatsız komşu çocukları veya kavga eden aile sesleri, bunlar en bilindikleri zaten ...

Şöyle güzel bir musiki açmak yok üstadım, rock'mış, pop'muş, yabancıymış. Pabucumun müziği !!! Huzursuzluğu başa kakmaları vazife sanarsın.

Ah şimdi bir anım geldi aklıma, beynim kükredi. O boğaza karşı yapılan kahvaltı, ah o martı sesleri ... İçim gider. Sabah 6-7, gözler mahmur ama keyif, huzur, deme ! Ah anıları özledi belleğim. Kalbim o kadar boş şeylere tanık olmuş ki, huzurlu şeyleri görünce şaşırıyor...

Huzur aslında bana hep horoz şekerini çağrıştırır. Sizde bilirsiniz, o tat hiç yok şimdilerde. Şimdikiler ancak çitoslar, hitoslar yesin, yağ deposundan hallice. E tabi obezlik de cabası. Baştan berbat. Ne diyorduk biz ? Huzurrrr. Tabi ya. Ben huzurumu yatağıma da borçluyum. Evet yatağım. Onun o deterjanlı kokusu geceleri burnuma mis gibi tüter ya, anlatamam. Birde girmeden soğuk oluyor hani, yatağa giriyorsun ve onu ısıtıyorsun, uykun geliyor usulca veee; mışıl mışıl ...

Tamam, tamam, unutmadım yaa. Birde kahve ile kitap var. Bakın huzur içime girdi işte. O kahveyi yudumlarsın sonrada beynin kitabın derin cümlelerine karışır ya, huzur huzur ahh huzur.

Arkadaşlar Bu Bencemi Okuduğunuz İçin çok teşekkürler. Umarım içinizi huzur doldurmuşumdur. Diğer benceler için Profilimi takibe alın :)

Saygılarrrr :) #Seymasulumenkızlarsoruyorda