İnsanlar Neden Vejetaryenliği Seçer?

Yazıya başlamadan, uyarı: Kan/işkence içeren resimler bulunmakta. Hassassanız lütfen sayfayı kapatın.

Ayrıca umarım içerikten dolayı kaldırılmaz. Size bırakıyorum.

Bir vejetaryen olarak bana sıkça sorular bu sorunun cevaplarını açıklayacağım.

1. Sen koyunu/ineği yemek olarak görüyorsun, bense onun kedin/köpeğin gibi yaşam dolu bir canlı olduğunu düşünüyorum.

   

   

   
   

   Sen nasıl evinde beslediğin, sevgini verdiğin, ona zarar gelmesin diye üzerine titrediğin köpeği, kediyi, kuşu kesip yemeyi düşenemezsin, köpek yiyen Çinlilere vahşi gözüyle bakıp "Olur mu l*n öyle şey" diye itiraz edersin, hah işte vejetaryen insan bütün hayvanları aynı görüyordur zaten. Evcillik, vahşilik sınırlaması yoktur onun gözünde, inek de, balık da, tavuk da sevilmelidir ona göre.

   
   


2. Sırf sen yiyesin diye bir canlı ölmeyi istiyor mu/hakediyor mu? Sadece bir hayvan diye, ölümün endüstrileşmesi ve meşrulaşması biraz garip değil mi?
   
   

   

   
   

   

   
   

   Onların canını bizden değerli kılan ne? Bizim onlardan önemli olduğumuz kuralını koyan kim? İnsan. Şimdi diyeceksiniz, "Biz konuşuyoruz, düşünüyoruz, elimizin kullanımı vs.." Onlar bunu yapamıyor, evet. Sırf bunu yapamıyorlar diye bu yaptıklarımız, bunu yapmamız hakkımız mı, soruyorum size? Kendimizi düşünmeyi bırakıp, kendilerini savunamayan canlıları umursama vakti gelmedi mi?

   
   


3. Kesimevlerinin berbat koşullarını bilmek.

   

   
   

   

   
   

   Hayvanların canı kimsenin umrunda değil. Bunları, arkaplanda yaşananları kimse bilmiyor. Birazcık farkındalık.. Her alanda yapılıyor bu, hayvanlar hareket edemeyecekleri kafeslerde kısacık ömürlerini geçirip vahşice katlediliyorlar, ki bu işlemden önce hayvanın acı çekmemesi için öldürülmesi gerek. Ama o kadar umursamazca yapılıyor ki bu işlem, hayvanlar boğazları kesildiğinde, iç organları çıkarıldığında hala bilinçli oluyorlar.

   
   


4. Etin önümüze geliş şeklinin canilik içermesi.
   
   

   

   
   

   

   
   

Örnegin ilk çağlardaki gibi hepimiz ormana gidip avlanıyor ve bir geyik avlayip onu ailece yiyor olsaydık bence bunda bir sorun olmazdı. Fakat günümüzde tavuk üretim tesislerinde, doğduğu andan itibaren daha bir kere güneşi görmeden veya toprağa basamadan kendi etrafında 1 tur dönemeyeceği büyüklükte bir kafeste 40 gun yoğun spot ışıkları altında tutulup sonra da kesilmiş bir tavuk -ki yediğimiz bütün tavuklar bu süreçlerden geçiyor- açikça caniliğe uğramıştır. Topu topu azap dolu 40 gün yaşayan bir hayvanı kesip yemeyi doğa kanunu seklinde nitelendirmek duyarsızlıktır.

5.Eti görünce o hayvanın bir süre önce yaşayan bir birey olduğunun akla gelmesi.

Yiyemiyorum arkadaş, yiyemiyorum ya.. Yanımda but yiyorlar mesela, kokusu geliyor burnuma, tiksiniyorum, o hayvanı canlı düşünüyorum, nasıl yiyebiliyorsunuz, nasıl mideniz kaldırıyor, anlamıyorum..

O canlıydı. Senin O'nu yemen için doğdu. Senin O'nu yemen için ölüyor.

Her kim ne derse desin. Böyleyken böyle.

Şimdi diyecekler 'bitki de canlı değil mi'? Şöyle cevap vereyim onlara: Bir ineğin bacağını kesin. Geri uzamayacak, kan akacak, onarılmayacak. Bir ağacın dalını kesin. Olasılıklar sonsuz.

Umarım yazımın yardımı dokunmuştur. Son olarak hayatımı değiştiren şu videonun linkini koyuyorum;

Sonuna kadar izlemeyi yüreği kaldırabilenler izleyebilir. Ve evet, sanırım sloganımız geliyor:

Kesim evlerinin camdan duvarları olsaydı, herkes vejetaryen olurdu.

Umarım hayatınızda bir kaç değişiklik yapabilmişimdir.