Dünyanın En Eski Asaleti midir Yalnızlık?

Şunu şuraya bırakarak başlayayım öncelikle.

Nietzsche "Dünyanın en eski asaletidir yalnızlık" demiştir. Sizce de gerçekten böyle mi? Yalnızlık aslında nedir?

Çevrenizde insan sayısını sorgulamıyorum, bunun yalnız olduğunuzu düşünmenize engel olacak bir şey olmadığının farkındayım. Düşünülenin ve kabul edilenin aksine yalnızlık tek başına olmak değil gerçek anlamda tek başına hissetmektir. Kişi yalnızlığı tercih de edebilir. Bir süre sonra yalnızlık iyice kavranır ve insan kendisini diğerlerinden farklı hisseder, soyutlama gereği duyar. Uzun süreli yalnızlık saplantılı bir yaşam şekli haline gelebilir.

Buna tek bir sebep aramak doğru olmaz. Altında yaşanılan herhangi bir olay, sizi derinden etkilemiş bir anı bulunabilir. Aile içi sıkıntılarınız, ikili ilişkilerdeki rolleriniz, duygusal anlamda tatmin edilemiyor olmanız sizi tek başınalığa itebilir, böyle hissetmenize sebep olabilir.

Kimsesizlikle karıştırılmamalıdır. Kurtulmak için kendinizle aynı durumda olduğunuzu düşündüğünüz insanlarla tanışın, ikili ilişkiler ve paylaşımlardan kaçınmayın, yeni hobiler ve faaliyetler edinin.

İlk evrelerde kafanızı dinlediğinizi, huzuru bulduğunuzu düşünseniz de bu bir süre sonra olumsuz yönde etki edebilir. Tek bu yönüyle değil fiziksel ve ruhsal sağlığınızı da etkiler. Örnek verelim.

Depresyon ve intihar eşiği Antisosyal davranışlar Alkolizm, madde kullanımı Artan stres Kalp hastalıkları, beyin fonksiyonlarında zayıflama

Biraz da iyi yanlarından bahsedelim;

Kendi krallığınızı ilan edersiniz. Bu trajik durum gittikçe güçlenmenizi sağlar. Kimse size karışamaz, kısıtlayamaz. Aldatılma, terkedilme ihtimaliniz ortadan kalkmıştır. Başka bir insana karşı sorumluluk hissiniz yoktur.

Ve bazen de böyle komik anların başrolü olabilirsiniz..