Güzel Kızıma ve eşime, Sizi çok özlüyorum.

23/06/2015

Yüreğimin nuru kızım. Uzağım senden. Bayadır uzağım hem de. İçim acıyor seni ve anneni düşündükçe. Özlüyorum sizi. Yanınıza gelmek istiyorum. İmkanlar ve şartlar müsait olmuyor işte. Olmuyor anasını satayım. Elini tutup yürümek istiyorum ben seninle o parklara. Evcilik oynayacağın zaman elime plastik fincanı tutuşturmanı istiyorum.

Seninle ve annenle alakalı binlerce hatta milyonlarca hayalim var. İlerleyen her saniye sanki içime saplanan bir mızrak. O mızraklardan delik deşik oldum. Kanayamıyorum. Belki kanasam, aksa bir kaç damla rahatlayacağım. Yoksa bu bir avuntu mu?

Umrumda değil. Hiç bir şey istemiyorum. Paralar, aşklar, yalan mutluluklar başkalarının olsun. Ben sizi istiyorum. Bu yaşıma kadar hiç bir şeyi istemediğim gibi sizi istiyorum.

Oyuncaklar alıyorum kendime bazen. Yaşayamadığım çocukluğumu seninle yaşamayı hayal ettiğim için. Bir çocuğun gülümsemesine bu kadar aşık olmanın nasıl olduğunu öğrenmek istediğim için. Her çocuk gördüğümde içim sızlıyor. Bu mu adalet şimdi diyorum? Hangi mahkeme bakıyor buna...

Hangi lanet olası zaman diliminde işledim günahların en büyüğünü ki, şimdi sizi göremiyorum. Yok, içimdeki nefreti, kini kusamıyorum. Duvarları yumruklayıp parmaklarımı kırmak bile acıtmıyor canımı. İçimin sancısı daha ağır.

Bekliyorum kızım. Hiç sahip olamayacağım kadar büyük bir sabırla bekliyorum...

Seni, anneni. Kollarımı var gücümle açıp, size sıkı sıkı sarılacağım ve hiç ayrılmayacağımız güne kadar bekliyorum.