Gelin Size Bir Gece Masalı Anlatayım

Merhaba ben kupido.

Kendimi kısaca tanıtmam gerekirse daha henüz dünyada böğürtlenler bile üç vermemişken, benim varlığımın, dünyanın ilk adımları olduğu söylenir. Yuvam da, deniz kıyılarıdır. ben ayrıca eros diye de bilinirim.

ve ekose ceketlere bayılırım.

Tabi bir de eskici dükkanlarında dolaşmayı severim. Genelde içlerinde kediler de uyukluyor olur. Ben de gizliden fotoğraflarını çekerim onların.

Yaz vakitleri de sokakta yürürken yere dökülen kuş tüylerini, onlar ayakaltında ezilmeden, koşup yerden alır ve çantama koyarım.. böyle biriktirdiğim sürüyle kuş tüyü vardır.

Ve böylece günlerim bir makara gibi geçip gidiyor olur. Otobüslerde uyuyakalırım, hemen hemen bulduğum her tuvalet kabinine yazılar yazarım. En son kabının birine: vaay güzelmiş burası yazmıştım. Aslında kabinlere yazdığım yazıları da bir deftere not almam gerekirdi.

Ve şimdi koromuz bize eşlik etsin ve bu kısmı bir an önce atlayalım.

Kupid bir gün üzgün ve ağlıyordu. ve tam da küçük misafiri ile böyle tanıştı. ama tüm çocuklar bilir ki parmaktaki uğurböceği her zaman birazcık tedirgin bir misafirdir. Kupido bunu bildiği için bu küçük canlıya daha dikkatle yaklaşıyor. gözleriyle inceliyor onu. ve bu gizliden ilgi bile uğurböceğini şaşkınlaştırıyor ve zavallı uğurböceği olanca hızıyla öne doğru kanatlarını açıp uçuyor. Kupid artık onu kaybediyor :(

Kupid ağlamayı sürdürüyor ama bir yandan da pencere önündeki çiçekleri sulaması gerektiğini hatırlıyor.

Kupid çiçekleri sulayacağı sıra bir bakıyor ki o da ne? Şaşkın uğurböceği yerde ters dönmüş biçimde doğrulmak için bocalayıp duruyor. meğer uğurböceği uçtuğu sıra pencere camına çarpmış. Kupid onu kurtarıyor ve pencereyi açıp uğurluyor onu.

Kupid bu anlık arkadaşlıklardan pek hoşlansa da daha derinlerde pek mutlu değil. ama bir bakın ki uğur böceği geri dönmüş. ve Kupid ağlarken o da dikkati kendine doğru çekmek için küçücük gövdesiyle pencereyi tıklatıyor. Kupid uğurböceğini nihayet görüyor ve görünce şaşırıyor. pencereyi açıyor. uğurböceği birkaç anlaşılmaz zigzag birkaç çizgi çizdikten sonra Kupid'i peşisıra gelmeye ikna ediyor ve uğurböceği onu dosdoğru yaprakların iyice sıklaştığı bir orman kovuğuna götürüyor. Uğurböceği yine zor anlaşılır birkaç zigzag birkaç takladan sonra nihayet Kupid'e yerdeki yaprak öbeğini aralaması gerektiğini izah ediyor. Kupid yaprakları aralıyor ve yerde bir kaleydoskop (çiçek dürbünü) buluyor.

Peki Kupid ne yapacak ki bununla? Bunu sorduğu anda da uğurböceğinin çoktan gitmiş olduğunu görüyor. Kupid günlerce çiçek dürbünüyle göğe bakıyor, çünkü bu yeni uğraş onu çok eğlendiriyor.

Ve yine Kupid bir gün mutluca dürbününü göğe kaldırmış vaziyette renk kuşaklarını seyrediyor. Ancak Kupid tam bir şaşkın. Dürbün camına vuran ışığın uzaktaki kentin odalarından birinin duvarına yansıdığına akıl erdiremiyor.

Yansımaların dolaştığı odada ise çok güzel, ancak yorgun olan bir genç kız yaşamaktadır. Genç kız başlarda bu renk yansımalarını hiç farketmemişti. Ancak sonrasında farkediyor ve ilgiyle her öğleden sonrası duvardaki renkli ışık oyunlarını seyretmeye koyuluyor. Yansımalar akşamüzeri en güzel renklerine kavuşuyor. Ve akşam üzeri genç kız uzandığı yerden bir gün şunu fısıldıyor:

-Neredeyse konuşuyorlar!

Genç kız ışığın kaynağını çokça arıyor fakat onu bulamıyor. Çünkü kentin yüzlerce farklı köşesinden geliyor olabilir. ama yine de genç kız duvarda o güzel düşleri izlemekten çok mutlu oluyor. ama bu yeyip bitiriyor da onu. mutsuz da bırakıyor.

Ve tam da böyle bir anda siz tahmin ediniz ki, bir yaz günü, akşam olup duvardaki renkler iyice solduğunda, pencereden ayva kokularıyla birlikte kim girip genç kızın kucağına konuveriyor?

Ehheheeh.

Böyle küçük (hatta düğme kadar) bağlayıcı zigzaglar var. bunlar birbirini hiç tanımamış iki yakayı kolayca buluşturabilir. İş ki böyle tesadüflere inanılsın ve onlara birer şans verilebilsin.

Kupido iyi geceler diliyor.

@edska haydi güzel uyku şarkıları gönder kulaklarımıza ^^