Çocuklarda Aşırı Bağlanma: Ne Yapmalı?

Çocuklarda aşırı bağlanma çok yaygındır ve hatta “zorunlu” bir geçiş olduğunu söyleyebiliriz. Diğer çocuklarla ilişkilere veya diğer aile üyeleriyle faaliyetlere engel olan anneye aşırı bağlılıktır.

Annemle yalnız kalmak, saklaması gereken çok değerli bir şey olabilir. Ancak günlük aktivitelerine devam etmesi gerektiğinde de sorun olabilir.

Çocuklarda aşırı bağlanma, gençken daha yaygındır, ancak çocuğun diğer insanlarla zaman geçirmeyi kabul etmesi için çalışmanız gerekir. Bu yazıda size bu çok karakteristik davranış hakkında her şeyi anlatacağım tabi izniniz olursa.. :)

Çocuklarda aşırı bağlanma: nedir bu? ne demek?

Gerçekte “hiper bağlanma” tıbbi bir terim değil, çocuk annesine çok yakın olduğunda kullanılan terimdir.

Bu davranışa genellikle ağlamalar, kaprisler ve hatta ister babası onu izlesin, ister banyo yapsın, hatta anne birkaç dakikalığına yokken bile, büyükanne ve büyükbabayla kalmayı kategorik olarak reddetme eşlik eder.

Küçükken sadece anne kucağında olmak isterler, biraz daha büyüdüklerinde ise her durumdan önce "anne" derler. Daha sonra büyüdüklerinde “anne istiyorum” diye soracaklar.

Bu aşırı bağlanma ve sürekli şikayet etme bazı sorunlara yol açabilir. Anne kendini tamamen çocuğuna adamalıdır ve hiç kimse ona eğitimde “yardımcı olamaz”.

Bebeklerin kendilerine bakmayı bilmedikleri ve her şey için annelerine ihtiyaç duydukları doğrudur. Ana yiyecek ve bakım kaynağıdır. Bu nedenle, herhangi bir aile üyesi veya arkadaş yerine onu seçmeleri normaldir.

Ancak çocuk büyüdükçe baba, amcalar ve teyzeler, büyükanne ve büyükbabalar, erkek ve kız kardeşler vb. ihtiyaçlarını da karşılayabilir.

Örneğin altını değiştirebilir, yıkayabilir, yatağına yatırabilir hatta bahçede bir süre bile oynayabilirler.

Şimdi, çocuktan ağlama nöbetleri ve çaresiz ağlamalar gelmemesi için tüm bu görevlerin ne pahasına olursa olsun anne tarafından yapılması gerektiğinde ne olur?

Hiper-bağlanma daha sonra uyandırılır. Bu, küçüğün giderek daha bağımsız hale gelmek için geçireceği değişikliklerle bağlantılı, şiddetlenen bir bağlanmadır.

Çocuklarda aşırı bağlanma: nedenleri ve belirtileri

Pek çok insan, çocukluktaki aşırı bağlanmanın, annenin çocuktan yeterince "ayrılmayı" bilmemesinden ve babanın veya aile ailesinin başka bir üyesinin çocukla ilgilenmesine izin vermemesinden kaynaklandığını düşünür.

Ancak, bu durumdan çok uzak. Bunu tetikleyebilecek başka faktörler de vardır, örneğin:

• Öğrenme kaygısı.
  Çocuk ne zaman önemli bir şey öğrense, büyük bir ıstırap anı yaşar. Örneğin, yalnız yürümeyi veya konuşmayı öğrenirken. Bu nedenle ona sakinlik ve güven duygusu getirecek olan annesiyle birlikte olmak ister.
• Çevrenin Keşfi
  10 aylık olana kadar çocuklar etraflarında olup bitenlerden habersizdirler. Ancak bu aşamadan sonra tanıdık kişileri tanıyabilirler. Bu insanların gittiğini gördüklerinde bir daha geri dönmeyeceklerine inandıkları için ağlarlar.

• Büyük değişiklikler
  Burada büyük içsel değişimlere ve aynı zamanda günlük yaşamında onu çevreleyen koşullara atıfta bulunuyoruz.

  Bu, kreşte yaşamın başlaması, taşınma, seyahat ve hatta bir aile üyesinin ölümü olabilir. Tüm bu nedenler, bir güvensizlik duygusuna yol açar.

  "Aşırı bağlanma, küçüğün giderek daha bağımsız hale gelmek için geçireceği değişikliklerle bağlantılı, şiddetlenen bir bağlanmadır"

Oedipus kompleksi

Çocuklarda aşırı bağlanma, psikolojide "Oedipus kompleksi" olarak bilinen durumla da bağlantılıdır. Bu Freudcu teori, çocuğun anneye aşık olduğunu ve babayı bir düşman olarak gördüğünü garanti eder.

Kızlar söz konusu olduğunda, Electra kompleksi, anne ile kalıcı bir çatışmanın yanı sıra babanın idealleştirilmesini varsayar.

Çocuklarda aşırı bağlanma nasıl belirlenir?

Çocuğunuzun aşırı bağlanma sorunu yaşadığını nasıl anlarsınız? Oldukça basit, çünkü alışkanlıklar ve davranışlar genellikle oldukça spesifik ve ısrarcı:

Sizi iki dakikada bir arar ve gece boyunca sizi talep eder.
Sadece annesinin onu beslemesini, giydirmesini, oynamasını ve yatağına yatırmasını ister.
Çocuk artık annesini göremeyince ağlar.
Başka şeyler yaptığınızda (örneğin yemek pişirirken) sürekli olarak bacaklarınızdan sarkar.
Anne yanında değilse diğer çocuklarla etkileşim kurmak istemez.
Başka bir çocuğa ilgi gösterirseniz, çocuğa abartılı kıskançlık gösterir.

Çocuklarda aşırı bağlanmayı önlemek mümkün mü? Yapılacak ilk şey, çocuğu bu şekilde davranmaya iten nedeni belirlemektir. Çoğu durumda, sabırla üstesinden gelinebilecek geçici bir durumdur.

Sonuç olarak, evde kimin ne yapacağına sizin karar verdiğinizi unutmamalısınız. Bebeğin ya da çocuğun ağlamasını durdurmak için işinizi ya da kişisel sağlığınızı bir kenara bırakmanıza gerek yok.

Yavaş yavaş sakinleşecek ve büyükannesinin ya da babasının ona banyo yaptırdığını kabul edecektir.