Seven mi daha çok arzular sevmeyen mi?

Hatta çoğu beyinsiz Türk kızına göre, erkeğin sevgilisine karşı cinsel isteğinin olması ayrılma nedenidir, bundan gurur duyacağına...

Güncelleme: İlk buluşmada ancak beğenme olur, hoşlanma olur... Sevmek olmaz, o daha karmaşık. Henüz çok gençsin, tecrübesizsin. Kendi hislerini de, onun hislerini de "sevmek" zannetmek çok mümkün, ama sonra üzülürsün.

Bak kuzum... Birini sevmek zor iş... Tanımadan, karakterini en derin kaygılarına, korkularına kadar incelemeden birini sevemezsin. En aykırı düşüncelerini duymadan onu sevemezsin... Birini sevmek onu olduğu haliyle sevmek demektir, yargılamadan. Kusurlarının farkında olarak... Bu yüzden de birini sevmenin, birine "seni seviyorum" demenin yükü ve sorumluluğu çok ağırdır.

Örneğin, çoğu kadın, sevgilisinin kıskanç, maço, sahiplenici olmamasından, rahat erkek olmasından yakınır. Bu kadına sorarlar o halde, "neden böyle biriyle sevgili oldun?" diye. Eh be kızım, neden iyice tanımadan sevgili olursun da, sonradan sana uymadığını gördüğün davranışlarından şikayet edersin?

Ya da tam tersi, maço, ataerkil, otoriter erkekle severek evlenip sonra "adam ev işlerinde yardımcı olmuyor" diye şikayet eden var. Eh bacım, ev işlerinde yardımcı olacak bir erkekle ömür geçirmek istiyorsan neden bunu sevdin? Nesini sevdin?

Bak... Kimseye anlatamayacağın şeyleri anlattığında seni kınamadan, yargılamadan dinleyen insan, doğru kişi olabilir. "Seni seviyorum" demek için acele etmeyin. Hoşlanmak, beğenmek ayrı... Sevmek ayrı...

En derinde, en çok gizlenen şeyler, insanın kimseye anlatamadığı şeyler genellikle cinsellik üzerinedir. Sen kendi içinde "bir erkeğin beni çatır çatır, sert, acımadan s.. kmesini istiyorum" diye düşünebilirsin... Bu düşünceni utanmadan anlatamadığın biriyle işin olmamalı...