Eşimin ikizini görünce çok utaniyorum, eve gelince de eşimden utanıyorum.. Psikolojim cidden çok kötü?

3 yıllık beraberliğin ardından evlendik, evleneli 2,5 ay oluyor. Evliliğin ilk ayları aile ziyaretleri çok oluyor bilirsiniz.. İkizi henüz evlenmediği için ailesinde kalıyor, yani her gidişimde onu da görüyorum. Ben çok rahatsız oluyorum, sebebi afedersiniz ama sanki onunla ilişkiye girmişim gibi geliyor. Her şeyleri aynı, adamı görünce çok kasılıyorum çok utanıyorum.. Eve geliyorum bu sefer de eşimden utanıyorum, sanki ikizi ile yaşamışım yaşamışım gibi. Eşim ne zaman bana yakınlaşmaya kalksa sanki ikiziymiş gibi geliyor konsantre olamıyorum, kaçıyorum ondan. Hep erteliyorum ve bundan bıktı.. Ne zaman işleri yoluna koysam bu düşünceyi kafamdan atsam tekrar bir aile ziyareti oluyor ve başa sarıyor her şey.. Eşime bu sıkıntımdan bahsedemiyorum, çünkü biliyorum ki her oraya gidince aklına gelicek, onun aklında olduğunu bilmek de beni iyice kasıcak, sonra kalpten giderim stresten.. Gerçekten psikolojim çok kötü.. İkizini ne zaman görsem sanki onunla yapmışım gibi utanıyorum kalbime ağrı giriyor. Eşimi de ne zaman görsem ikizini hatırlıyorum. Ne yapmam lazım? İnanın ilk defa kendimi çaresiz hissediyorum, hep işde yoruldum bahanesi ile erken yatıyorum. Tartışmaya başlıyoruz yavaş yavaş..