Evlilikte sorumsuzluk ve yalan bosanma icin yeterli mi?

Onun durumunu siz düzeltebilirsiniz, onu takdir ettiğinizi hissettirin güçlendiğini göreceksiniz. İş hayatı onu olumsuz etkileyebilir, sizin anlayışlı bir şekilde kontrol etmeniz güçlendirecektir.

Onu beceriksiz, başarısız gördüğünüzü hissetmemeli, henüz gençsiniz insan öğrenen bir varlıktır, yardımcı olun siz...

Sizin düşünceleriniz de net değil. Boşansanız ne olacak ki? Yeni bir hayat kurmak zorunda hissedeceksiniz kendinizi.
Eşinize kızmayın, o zaten madem babasından anlayış ve takdir görmüyor, birde sizden öfke ve eleştiri görüyorsa o kişinin başarılı olması çok güç olur, siz onu kazanmaya ve onun hayat başarısına katkı yapmaya çalışmalısınız bence.
Çocuğunuzun babası ve seviyorsunuz.
Düşünceleriniz net olsun ve yuvanıza sahip çıkın...

Diğer görüşler altındaki yanıtlarınızı okudum. İlişkiye dair oradan okuduklarımla da birleştirince, eşinizin sizden çekindiğini, sizin baskınızı (boğuyorsunuz anlamında değil) hissettiğini o yüzden sizi üzmemek / tepkinizi almamak adına yalana başvurmayı tercih ettiğini, elbet bu yalanlarda gün gelip ortaya çıkınca yetişkin tepkisinden çok benzetme yanlış olmazsa çocukça bir tepki ortaya koyuyor. Buna ben şöyle anlam yüklerim. Sizin tepkinizin boyutundan çekindiği için tepkinizi hafifletici, sizin olay karşısında tepki vermek yerine, tepkinizi unutturacak ve ona destek olmanızı sağlayacak bir davranış modeli içine giriyor. Anladığım kadarıyla bu durumda sizi boğup onun sorumlulukları dahil herşeye ben mi koşturacağım sorusu ve yorgunluğuda boşanma konusunu size tarttırıyor. Bu yazdıklarım konuyu temsil edebilir nitelikte mi?

Mizacınız biraz sert olabilir mi acaba? Çünkü yine sadece aktarılanlardan yola çıkarak ev içi işleyişi bir teraziye benzetirsek, bir denge unsuru ve güçler birliğinden çok, sizin tarafın biraz daha ağır bastığını veya eş tarafından bu yönde algilandığı söylemek yanıltıcı olmaz sanırım. Evet sizin şüpheye düşmeniz de normal. Acaba söylemediği eskiye yönelik şeyler var mı, yeni şeyler çıkacak mı vb. bunun beklentisini yaşamayı değil ilişkiyi ve hayatı yaşamayı arzu ediyorsunuz. Aslında paylaşım düzeyini biraz daha arttırarak ve geçmişle ilgili bu sorunu, ikimizde biraz abarttık tarzı uzlaşmacı bir yaklaşımla onun size kendini rahatlıkla ifade edebilir seviyeye gelmesi, ilişkinize pozitif anlamda katkı sağlayacaktır. Ben, kendini size ifade etmeye çekinen bir eş görüyorum. Bu çekinceler de yanlış davranışlara itiyor onu. Konunun sevgiyle, sadakatla ilgisi olmadığını zaten biliyorsunuz. Sadece ilişki yönetimi bakımından uyarlamayla keyifli bir birlikteliği sürdürebilirsiniz.

Tüm sorunun, sorunun tam görünen yüzünün değil tam odak noktasının farkındasınız zaten. Eşiniz kendisiyle ilgili paylaşım yapamıyor. Ailesine yapamasın önemli değil. Size yapabilmeli. Bu koşulları siz ona sağlarsanız gerisi hem çorap söküğü gibi kolayca gelir, hem de ilişkiniz yorgunluğu değil, tazelenmeyi beraberinde getirir. İletişim tekniklerini kullanarak gayet güzel paylaşıma açabilirsiniz onu. Bu insan yalnız. Evli olabilir, çocuk olabilir, baba olabilir. Mühim değil. Ama bu insan "yalnız". En içten hislerini, düşüncelerini özgürce, yargılanmadan paylaşabileceği bir dost, eş, arkadaş vs. yok. Güvenmediğinden mi, sevmediğinden mi, benimsemediğinden mi? Hayır. Çekindiğinden ve kaygılarından bu paylaşıma imza atamıyor. Sonuç tabiki kimseye yaramıyor. Odak noktanız belli, biraz buna gayret edin, iş yine size düşüyor ama bu aşıldığında bu yorgunluk yerini güzelliklere bırakacaktır. Ha olmadı mı varsın olmasın. Onu sonra değerlendirirsiniz. Ama olma ihtimali bile buna değer.

Böyle boşanma nedeni yok, dava açamazsınız.. Lütfen kanunda belirli boşanma nedenlerini araştırın...

tamam çok güzel,, hangi nedene bağlayacaksınız bu durumu?

pardon okumamışım özür dilerim.. psikoloji ok...