Hayallerim icin hayallerimden vazgectim?

Ölüyorum hergün yavas yavas ölüyorum ben. Ne yemek yiyebiliyorum nede su icebiliyorum sadece sigara aklima dusen her animiza karsilik bir sigara yakiyorum. Ne paketler yetiyo nede o yanan sigaralar icimdeki yangini sonduruyo sadece alevlendiriyo. Bitirdim hemde kendi ellerimle kendi gozlerimle sevmiyorum diyerek icim yanarken bitirdim. Oyle cok seviyodum ki onu oyle cok seviyorum ki artik ne nefes almaya gucum kaldi nede tekrar ayaga kalkip yasamaya. Evlenicektik bir kac aya Nisan yapip yaza dugunumuz olucakti. Oyle guzel hayaller kuruyoduki hayir benim naska hayallerim var diyemedim ona hep ortak oldum hayallerine gercek olmuycani bile bile. Sonra soyledim ona lisede tanismistik 3 sene acisiyla tatlisiyla gecti bitti. En basindan universite okumuycami soyledim evlenicemizi soyledim. Hep soz verdim ona hep beklettim. Sonra lise bitti. Ondan habersiz tercih yaptim universiteye yerlestim. Ne ailemin haberi vardi nede onun. Sonra soyledim evlenmiycemi universiteye gidicemi soyledim. Tabi sok oldu hic beklemiyodu belki en basindan soylesem hayatini ona gore kurardi. Ama ben buyuyu bozmak istemedim. Ayrildik. Ama hala ne o vazgecebildi nede ben. Surekli aradi mesaj atti. En son dun bana seni sevmiyorum de bir daha aramam dedi. Bende soyledim bir dahaa aramadi. Yalan oldugunu bile bile inanmak istedi. Belki o yalana tutunup bir hayat kurmaya calisicak kendine. Simdi soyleyin bana ben bu icimdeki yanginla bu icimdeki pismanlikla nasil yeni bir hayat kurucam kendime nasil gidip okuyup bir ise basliycam. 3 gunluk dunyada sevdiklerimi ezip gecip nasil basariya kosucam. Hangi istekle hangi gucle yapicam bunu?