Ayrılmak kolay mı sizin için?

Terk etmenin kolay olduğunu bildiği kadar ayrılık acısını da tanıyordu. Gittiği her yerde, her durakta, her kavşakta, her seyirde, her molada, gölgesi gibi, ayak sesleri gibi, bedenin yorgun kokusu gibi, hep peşinden gelecekler, hep onunla birlikte olacaklardı. Çevresini kuşatan bir hâle gibi. Aklının ve ruhunun esareti bu halenin içinde kutsanacaktı. Tükettiği yollar, aştığı dağlar, süzüldüğü ovalar, yıkandığı denizler çoğalırken hâle ağırlaşacaktı. Nereye baksa, ne işitse hatıraların girdabında kapılarak yaşadığı zamandan kopacak, yabancı bir yangında buluverecekti kendini. Oysa sadece gözleriyle görmeyi, kulaklarıyla işitmeyi, hayata elleriyle dokunmayı istiyordu. O noktada bitirecekti belli ki yolculuğu. Bir daha hiç göremeyeceği rüyaya varıncaya kadar, gittikçe artan kendi ağırlığını taşımaktan başka çaresi yoktu.

Kolay diyenleri seyretmeye geldim :D