Eşimi çok seviyorum ama eşimin annesi ilişkimize karışıyor

Hayır, pısırıklığından değil, hani söz yetmez belki anlatmaya.O kadra çok konuştuki, o kadar anlatmaya çalışdıki, anneye hangi dil kullanabilenecekse...Ama anlamıyor, o hap kendi istekleri olsun dünya ölsün umrunda olmayan biri.Bende tam tersine samimi yardım sever.Eşimde bende okumuş insanlarız.Hukuk mezunu eşim. Bende lisans okudum.İstesek tek cümleyle onu rencidenin dibine vurdururduk ama ''anne'' , kahrolsunki ''anne' işte:((( Eşim konuşarak çözemedi, emin olun sizde çözemezdiniz,

Hayır beraber değiliz.Hep kendisi merkezde olmak istiyor.Oğlu görev dolayısıyla annesiyle aynı şehirde değil diye bize kan kusturdu. Torununa yemek yedirirken altını değiştirirken git başka odada yap derdi.Dayanamadım neden dedim, o senin torunun değilmi? Kendini yatak odasına kapadı, sbaha kadar çıkmadı, böyle gariplikleri var, şerrine bulaşmak seviyemi düşürmemek için...Yada çatır çatır cevabını verecektim, dengeli değil hareketleri. Eve gelir, her yerden bir kusur ara. Allah kimseye yaşatmasn

merhabalar, üye misiniz hala?

Beraber yaşamıyoruz ama o varlığını her an hissettiriyor.Bebeğimiz oldu, uzak oturuyorlar bize, ben sabah namazından çıkar çıkmaz arayalım annenleri dedim eşime.Üzülmesinler yanlarında hissettirelim kendimizi diye, telefonu ben açtırdım, yüzümüze kapadı, gelmedik diye:( Bayramda bile böyleydi.Hiç düşünmedi, bebek daha 20 günlük:( Hamile kaldım korumadınmı dedi:( Ben iş bilmezim ya:(( o nasıl laf dedim daha ilk torunun, Hayatı olumsuzluk üzerine kurulu.Kendisiyle barışık değil bizede bulaştırdı

3 oğlu var.İstemeye gelirkende hepsinde evde dermişki, bir kere giderim vermezlerse bir daha adımımı bile atmam, kimselere gelinlerin arkasından bayılıyo dedirtmem kendime.Bir gün akrabası bizdeydi, bana dediki ''baban vermeseydi kaçarmıydın? '' Ben hayır babamın gönlünğ almaya çalışırdım , onu üzerek mutlu olmazdım.Kırarak, izinsiz.Onlar gitti bana''sen nasıl öyle dersin, şimdi istemeyerek evlendi diycekler'' ben anlayamıyorum mantalitesini.Herkez onlara el pençe, hep onun ağzu-ından konuşacak.

Ailemden hiç baskı görmedim, hep düzeyli insanlardı, böyle yetişdim, anne dedim gıyabındada kayınvalideme, öylede davrandım ama ben insan olmakla hatanın en büyüğünü yapmışım...

Teşekkür ederim yorumlarınız için. 'Annenin'' islamdaki yerini sizde biliyorsunuzdur, bu benm sonradan keşfettği bir şey değil.''Cehalet'' derken ayetlerle, hadislerle sabitlenmiş bir yargıysa söz konusu, yanlış bir kavram kulandınız. bende bilirim,nerde nasıl,sınırlarını tutmam gerektini ama eğer karşınızdaki konuşmakla anlyabiliyorsa.İletişime tamamen kapalı birisine neyi nasıl ifade edebilirsiniz?İnsanda merhamet duygusu yok olmasın,sınırlarını kestiremzsiniz.Yaşamamanızı dilerim böyle durumu

Buna ''cahllik'' değilde hak etmeyene greksiz yere değer ve konuşmasına izin vermişsiniz deseydiniz anlayabilirdim,şunu belirteym eğer karşımdaki kişi ''anne'' olmasaydı bende bilirdim nasıl haddini bldireceğimi, bu açıdan bakmayı düşündünüzmü? Yoksa çokmu zor '' sen kimsinki? üçüncü kişilerin hayatıma müdahaletmesine izin vereyim'' demesini hatta daha fazlasını.Ama kahretsenki olmuyr işte muhatabın anne olunca içine atıyorsun, yada çatır çatır cevap verecesin çünkü normal konuşmakla anlamıyor.

aslında size hak veriyorum ahh keşke bunu yapacak vicdanda olsa idim.Emin olun anne olmasa asla mahal vermezdim. Kim kimin hayatını ipotek altına alabilirki? Yada buna neden izin verelim? Sadece etken maalesef anne oluşu idi.

Yoksa o kadar çok alternatif varki, evime sokmam, hayatımdan uzak tutarım.Evliliğimin mahremiyetine hiç bir şekilde müdahale etmesine izin vermem.Bunları apmayı düşünemeyecek liyaatta değilim, kahrolsunki anne işte... Yada keşke bir çok gelin gibi dik çııksaydı, soğuk davransaydım, sınırlı bir araya gelmeyi tercih etseyim, o zaman inanın bu kadar üzülüp etkilenmezdim.Sonuçta aramızda hukuğumuz olmaz, bende zaten seviye koyorum derdim.Bu kadar iyi niyet,değer verme sadece dediğim gibi anne olamaz

belkide ben elimden gelenin çok daha fazlasını yapmaya, onu kazanmaya çalışdım.Beyhude oldu tabi. Bir çok kişi bana o bunu hakketmiyor, ben gelini olsam selamı sabahı keserdim diyordu:( Sadce kazanabilirim, belki beni görüp hatasını anlar dedim.Ama olmadı.E n azından ben gayret ütü davranışlarımdan sonra hakkettiği gibi yaklaşırsam, vicdan yapmam işte.Elimden geleni yaptm, Rabbim grüyorsun durumu derim:( Böyle bir anne modelini biri anlatsa inanamzdım .Yaşamak lazımış. Bu kadar bencillik:(hırs:(

peki, nedenbu kadar acımasız olabilir bir anne? Ben anelikten anladhep fedakarlık, huzur, güven, uzkaştıran v.s mesela her evlilikte olağan şeyler vardır, eşler bazen kısada olsa fikir ayrılığına , anlaşamamazlığa düşebilir.Bu gayet insanidir. Annesi şhşt olsa, kayınpederime '2bunlar hiç anlaşamıyorlar'' der.Bir annenin yaklaşımı böyle olabilirmi? İnanın bende şaşdım artık. Yada sürekli surat assa size kayınvalideniz, soru sorduğunuzda kapıyı yüzünüze çat diye çarpsa gitse,sizdeki his ne olurdu?

beni tanısanız, bu kadar iyi niyetli, samimi birisine dahimi diye düşünürsünüz? Bunu enaniyet olarak düşünmeyin lütfen.Cidden uzlaşmacı, ılıman biriyim, hani burnundan getirsem bile bu kadarını hakketmezdim:( Sizce neden bu mücaelesi? Ben örtülüyüm, oda geleneksel.Ben örtüm ,için eğitimim yarım bıraktım sonra bir şekilde afla bitirdim.O beni bğenmez.Dar giymemi ister.Bna uymaz bu.Kayınpeder, kayın yanında saçını açmıyorsun der, aşşağılar. Başkası için '' ne güzel'' denecek bir durum onda böyle

'' ANNE'' yemin etmekten nefret ederim.Sadece bu beni engelleyen.Merhamet yönüm ahhh... Uzlaşma çabam... Anlar beni görür belki hatasını... Böyle bir ilişki modeli benim ayatımda hiç olmadı... Babam çok nazik birsidir,böyle yetişdirdi demekki,hepimiz ailecek vicdani yönümüz bu...Lanet olsunki hayata gözlerimi keşke bu kayınvalidemin gibi bir dünyada açsaydım diyorum.İnsan olmanın bedelini çok ağır ödedim.Babamla gurur duyuyorum kayınalidem dışında beni tanıyan herkesden,Allah razı olsun dedirtdi

özel değilse nikiniz nedir? Burda aleni yazamıyorum.Kısasüreliğine açsanız, sizin için sakınca doğururmu? Takdiriniz tabi.

ben onun dediklerini yapmadımki, yapsaydım eğer haklı kılardı söyledikleriniz bende. Bunu yaşayan ben değilim.İseyen annes.Kabullenmeyen biziz, eşim ve ben.

tamam, saygı duyarım.Nedenim burda rahat ifade edemiyor olmaamdı, ama önemli değil, takdirinizdir. Yalnıız şurda tespitiniz yanlış, o dediği şekilde hayat onun isteği, bizim değil ve bu yüğzdende uzlaşamıyoruz.

''anne ''sizinde kafanızdaki idol nedir? yada ben hazırlıksızmı yakalandım, dünyada böyle annelerinde olabileceğine.Tamam onlardaki kültür o senin baban, kanında abin, neden sakınıyorsun.Ama u onun düşüncesi.Ben öyle düşünmüyorum, art niyetli olmadığını bu konuda di,le getirebilirim ama benim inandııma ters.Bu bile başlı başına saygı duyması gereke bir durum.Herkes onun istediği gibi yaşamak zorıunda değil.Evde ipler onunelinde, kayınpeder sadece bir piyon,gel der gelir, otur der oturur.Dominant

kuruntu yapmam? Hkkımyok? Anlaymadım paron? nedir demk istdiğiniz?

cevaplarımda doğruyu daha fazla nasıl ikrar etmeliyim? Oldıuğu gibi anlatıyorum ve şefffaf olduğumu düşünüyorum. Fasık kimdir biliyormusunuz? Ben öyle olmak isteseydim, burda derdimi açarmıydım. Normal, kabullenebilseydimzten sorun olmaktan çıkmazmıydı? Lütfen doğru okuyun, doğru anlayın.Benim anlattıklarımdan bağülamdan bunu nasıl çıkarabildiniz, hayret.Bende zaten bu dıuruma karşıyım, nasıl fasık dersiniz.? Bu sadece annesinin bakışı, konunun tamamı bundan ibaret değil.bağlamı lütfen iyi kurun

anladım. Nedenim burda aleni yazamıyor olmam kayınvalidemi tam olarak karekterini.Ama dediğim gibi saygı duydum zaten.Sohbet için değildi.Olsa idi daha farklı katagorilerde olurdum anlamında dedim.

ikrar ediyorum emin olun sessiz pısırık biri değilim,öğretmenim, iletişim dersi aldık lisansda, psikoloji v.s bunların bilincindeyim.Sadece uslubuna uygun olmaya özen gösterdim.Ama nezaket işlemiyor.Kaba olmak lazım anlamsı için,oda insanlığımla örtüşmüyor.Öyle arafdayımki,doğru uslup asla işlemiyor gülerek samimi cavaplarda.Ksaca şöyle diyeyim,son nokta,evlatlık reddine kaldıanlaması için.Eşim o noktalara geldi artık onu tutan benimYinede anne diyorum.Anlar elbet.Ama anlamıyor Çaresiz bıraktı

içimdeki insanlık sevgisi, görüş farklılığı işte.

Son çare evlatlıktan red talebi kaldı, alayabilmesi için.Siz hayatınızda hiç bu kadar hırslarının kölesi olan birini tanıdınızmı? Benim ilk bildiğim kişi.Hazırlıksız yakalandım:( Ama ALLAH öyle alçaltacaksa ben böyle insan olmayı bin kat tercih ederdim. Dm,nantlık herşeye, herkese rağmen ezip dökmekmiş.Yaşadım gördüm onu.. Peki siz nasıl bir yol izlerdiniz.Tamamıyla uzak tutmak içi,n.İşte etkeni anne olması.Yoksa bilmezmiyim , neler diyeceğimi.Sınırlarımı zorlardım inanın.

Hükümlerini biliyorum dinimizin, ama her dönemde inana olduğu gibi inanmayanda vardır ve olacaktır.Bu noktada kimseyi inanmaya mecbur ettiremeyiz anlamındaydıç.Anlatırsınız ama anlamıyorsa bun akpalıysa, zorla fikirlerini değiştirme yetkiniz yoktur.İslam hoş görü dini derken, cihat vardır, ama kabullenmeyene cerp yoktur.Zorlama yani.

Çok yanılıyorsunuz. Burda kırsaydım, dökseydim, ağzıma gelen her lafı yapıştırsaydım, kendimi ama sadece kendi agomu düşünerek enaniyetimle tavan yapan biri olsaydım dediklerinizde sonuna kadar haklı olurdunuz.Siz anlamak istemiyorsunuz bence.Ben doğruları ikrar ediyorum.Susduğunmu hiç demedim.Hep ikrar durumundayım.AMA İŞLEMİYOR.bilirmisiniz çaresiz kalmak ne demektir? Duvara konuşsanız dillenir, hareket eder,enerjiniz belki onda bile etki yapar ama bu kadında YAPMIYOR. Ben çokmu memnunum?

konunun dışına çıkabbilir ama, islamiyeti en az siizn kadar okumuş birisiyim.Dinimizde cihad var ama zorla müsümanlaştırma yok? Peygamberimizin sünnetlerine bakın ltfen.İşkence ile, isteği dışında kimin müslüman olmasını talep etmişdir? İnanırsa sizin anlattıklarınız yönlendirmeleriniz doğrultusunda inanır.Ama ben inanmıyorum derse orda yapabileceğiniz hayır inanmak zorundasın demk olabilirmi? Küfre girmem için Allahın tek bir hükmünü inkar etmem lazım. Yada şirk koşmam.

ben uyarıya tamam diyorum bnde öyle düşünğyorum, bunda mutabıkız, ama inanmak istemiyosa ne yapılabilirki, zorla dine sokulmaz kişi diyorum.Burda anlaşamıyoruz. Cümlelerimi doğru analiz etmiyorsunuz.

islamda dine davet vardır, çağrı vardır anlatma yönlendirme vardır. Ama inanmıyorsa gayri müslümlerin cahiliye döneminde yaptıkları gibi zorla. cebren ve hile ile dine girmelerini sağlayamayız.Tüm gayret e yönlendirmelerinize rağmen inanmıyorsa ona kalmışdır artık.Zorla islamı seç diyemeyiz.Görevimiz ikrardır,hakkı uygulamak tebliğle olur.Peygamberimizin sünnetine ahlakına uygun.Tövbe etmem için dine aykırı bir cümlem olması lazımdı.Konuşmalarınız bitti demişsiniz.Bunada saygı duyarım AEO.

Ben onu günah işlemesin diye o kadar uyardımki,anlamıyor.Ben bunu anlatamadım işte.İtikadım bozuk olması için koyun gibi her şeyi kabullem lazımdı.Eğer öyle olsaydı idiyot gibi kafamı her söylediğine ok der sallardım.Öyle değil durum.Daha açık yazayım.Her türlü uygun bir dille uyardım.İşlemiyor.Nasıl işlemiyor? çözebilmş değilim.Başkasının hatasını bana ödetmeyin şimdi itikadı bozuk diyerek gıyabımda.Uzlaşmacı ara bulmak için çırpınan birine bu yaptığınız külliyen haklsızlık. Empati yapn anlrsnz

düşmanlık etmek gerektiğini anlıyorum ama bu çok zor değilmi? Ben hiç böyle olmasını istemiyordum, isteseydim bu kadar çaba göstermezdim.Sizi tabiki bu manada anlıyorum. Çaresiz bıraktı bizi son çare dediğiniz olacak, başka şık kalmadı çünkü.

Haklısınız, benzaten hep usülüne uygun karşı çıktım, kabullenmedim. Kyınvalide göre, nasılsa kayınpeder baban, kaynında abin mantığı.Ama bunu söylemesi doğru olduğunu göstermez nitekim ben dediğini asla yapmadım,benimde bir duruşum İnanışım var.O öyle inanıyor düşünüyor diye hayatı kendi merkezinden göremez.Keşke bazıları insanlıktan nasibini albilseydi,gelinim benm gibi olmak zorunda değil diyebilseydi.İnanın şu an bile o kadar üzülüyorumki, böyle kendini bilmez birinin bunları konuşturduklarna

Allah razı olsun.Çok sağolunuz sağduyulu yaklaşımınıza.İnsan demekki bazen çaresiz kaldığında bu en yakını bile olsa net kesin çizgierle ifade etmek gerekiyor.Anlamıyorsa.Çabam diğer türlü olmasından güzellikten yanaydı.Şık bırakmadı.Haklısınız. Aley kümselam

Teşekkür ederim düşüncelerinize, ama benden yana sıkıntı olsa zaten burda vicdan muhasbemide yapar, ''soğuk davranıyorum oda böyle tepki gösteriyor ''derdim.Ben tam tersikızı gibi yaklaşt hep yıllarca.Ama karşılığnı hakkettiğimin hiç alamadım. Hal hatır sorarım o konuşmaz, kapıyı çarpar çıkar. Döner bir şey olmamış gibi davranırım, hala surat bin parça, neden üzgünsün, derdin varsa paylabilirsin beni gelin gibi görme derim. Bu kadarda açarm ona kendimi kapamam.Cevap vermeye tenezzül etmz çok zor

hangi tarafda bu sezinleme ?

Eşinee şikayet etme dmişsiniz.Buna gerek yok ki, zaten onun yanında yapıyor, gözleriyle görüyor. Ne dese annesine annesine engel olamıyor. Oan yapması bir sonraki görüşünde yine aynı.

Kendisini yalnız hissetmesini gerektiren bir durum yokki, sık görüyor oğlunu.Kaldıki ilk okuldan sonra aynı evde kalmamışlar bile.Eşim başka bir şehirde okumuş, tatillerde felan bir araya geliyorlarmış,o zaman yapmadıda,evlenincemi aklına geldi.Eşim bene '' eline sağlık'' dese annen daha iyilerini yapıyor derim.Hiç öyle egolarım yok yani, kıskansın annesi. İstediğini melek gibi olabiliyor.Desemki karekteri bu üzülmemki , ikililik yapması zaten yıkıcı olan.Yoksa huysuz der geçersin.13 sene oldu

Aslında çözüm basit, mesafe ve soğuk davranmam.Ben hep güler yüz gösterdim ve bunun karşılığını alamadım, zaten üzüldüğüm hani sert,sinirli,hazımsız, tahammülsüz davransaydım, yada terbiyesizce inanın hiç üzülmezdim.Zaten ben neyimki ne istiyorum derdim.Hep iyilikle, güzellikle,gülerek yaklaşıpda böyle mahkeme duvarı gibi bana davranması koyan.Yoksa aile ilişkilerini önemsemesem, gayrette göstermezdim bunca yıl.Bazı gelinler olur, cevabını yapışştırır, suratta yapar,hiç öyle olmadım, hakketmedim

aynen öyle.Bende insan olmayı bir kenara bırakıp, o nasıl davranıyorsa daha fazlası değil, aynı ölçüde onun gibi yaklaşıcam. Hoşuna gidermi, h,ç sanmıyorum.Ama yapınca elin kızıyım ya, ne ala. Aslında herkese layığı kadar yaklaşmak lazım işte.Ama anne diye dinen kutsal diye kendimi paraladım, yoksa bende bilirdim iki cümleyle tuş etmeyi...

on küsür sene egosunu üzerimden tatmin etti, ne yapmalıyım şimdiden sonra si,zce.Koyun gibi hala gel beni sömürmü demeliyim.Gayretim hep güzellik olsun, sıcak ilişkiler olsundu ama o kaçdı, kaçıyor.Konuşmaya bile tenezzülü yok.Ben isteseydim ilk gün daha tavrımı koyar bunca sene didinmezdim.Ilıman biri olmasa idim kahrını çekermiydim? Bana şık bırakmadı.Her yolu kapadı.Ne kadar gülerek yaklaşmsam, kapıları yüzüme çarptı.Ne yapabilirim başka? Konuşmaktan anlamıyor, güler yüzümün kıymetini bilmiyr

Hyr ayrıyız.

Ksinlikle bunlara katılıyorum, biliyorumda, ama ben insan olmayı tercih ettim hep.Kırmayayım , üzmeyeyim diye vicdan yaptım. Buna değermiydi? Hayır... Kendisi ilkokul iki terk, ben ünv. yama ona hiç üstünlük kurmadım. Alçak gönüllülüğün karşılığını böyle aldık...

Güler yüzlü olmayı ''sadaka'' olarak bildiğimden hep öyle olmaya çalışdım. Ayıp örtesem Rabbimde ahirette ayıbımı örter diye hareket ettim. Beni tanıyanlar kaynanama nerden buldun bu meleği derledi ona bile utanırdım, est. öyle değilim derdim. Eşimin babannesi hep annen baban cennetlik senin derdi.Kucağında oturturlar beni hep, ama bir ona yaranamadım.O gösterişi sever ben sıfır riya.O maddiyatçı ben hiç.O herkezi elştirir ben kendimize bakalım derim.O kadar uçuzki...

Şimdi ayrılsam uzaklaşsam her şeyden, soyadı bile eşimin bana onun beni rencidelerini hatırlatıyor? Eşimi çok seviyorum oda beni ama biz kendimizi yaşayamadık.Ben ayrılıp her şeyden kaçmak istiyorum.Deli gibi severek...

Hayatımdaki izini nasıl atarım peki? Psikiyatriste gidin demeyin gittim, sen benden akıllısın dedi, bu kadar insancıl olmamalıydın dedi.

öyle tabi, ben hep, ''Yaptığınız her iyilik, kendinize erişiminizdir'' felsefesindeydim ama şu an geçerli olanın, sunilik, samimiyetsizlik, dik cevaplar olduğuna maalesef inanmaya başladım.Eşime ayrılmak istediğimi söyledim.Beni cezalandırma böyle, en son ne yapabilirim red istemeliyim evlatlıktan, nasıl yaklaşsam anlamadılar diyor.Bende ailen asla böyle bir şey yapma ama bende bu yaşadıklarımla daha var olmak istemiyorum onlarla.Eşimin hiç suçu yok. çok iyi niyetli,kötülükleri hesaba katamadım.

dün gece, ağladık sarılıp, ben seni bırakmam dedi, halada ağlıyor ama bende tükendim...

Eşim avukat, ben öğretmenim, hep erdemli olmayı, insan olmayı seçtik ama olamadı işte. Yenildik...

Elhamdulillah inançlı insanlarız, burdaki zerre haksızlığın ötede gözden kaçmayacağnı biliriz.Helalik vermiycem asla. Orda artık anlatır .Ben örtülüyüm diye hakir görmesi belkide. Gösterişli olmamı isterdi.Ben eşime öyleyim zaten ama dışarda neden başka erkeklerin dikkatini çekeyim? dar giyineyim? Köylüleri hakir görür, canı isterse kalkar eve gelene hoş geldin der, istenmezse hiç islifini bozmaz, ben utanırım Onun yerine kusura bakmayın derim , benim ayıbımmış gibi. alçı görevi olmaktan sıkıldm

Konuşarak sornları çözebileceğiniz biri değil, iletişime tamamen kapalı, herşeyde ''sen'' demek zorundasınız. İzin veerirse nefes alabilirsiniz. İzin verirse hangi tabağa yemek koyacağınıza karar verebileceksiniz...

beraber kalmıyoruz ama telefon yeterli oluyor böyle hissettirmeye.

onu düşünüyorumama eşim biz zaten aşkımızı yaşayamadık, ahiretemi kalsın sevgimiz diyor:(

Eşim milyonlarca hatta milyarlarca kez konuştu.Söz bir insana nasıl etki etmez tanıyana kadar inanamazdım... o yaptıklarından soğudu annesine bile ben gönderiyorum , annendir gitmen lazım diyorum. Bu kadar iyi niyetliyim. Ama hep kendi hakimeyeti olması lazım. Kuklayız biz. anne dediğimde, kızm değilsinki annen olayım der.Buna rağmen duymamazlığa gelririm, güler geçiştiririm, hal hatır sorarım, kapıları yüzüme çarpar cevaplamaz. saygılıyım ya, susarım ya, bunları yapmaya haklı kıldı kendinsine

Farkındayım, psikoloji eğitimi aldım lisansdayken ama ben bile zaman zaman yeniliyorum karşısında , sağduyunuz için teşekkür ederim.Karşımdakilerine hep güler yüzle yaklaşan biriyim ama sanırım bu gece o maskemi çıkardım.