Ben onu çok sevdim, ama ayrıldı.

yorumları okumadım yani bilmiyorum herkes unut falan yazmıştır sanırım... yani bana o kadar çok öyle dendi ki , hıı bi de ''yaa kaldır kafanı da çevrene biraz bak'' lafı var sürekli duyduğum... neyse işte yaa birden kendimi gördüm de anlattıklarında yazayım dedim... ama dostum biz de sanırım sorun yaa.. sevdiğimiz kızı alıp direkt olarak hayatımızın merkezine koyuyoruz... bağlanıyoruz , ondan başka bütün kızları uzaklaştırıyoruz kendimizden , sırf kıskanıp da bırakıp gitmesin diye... seviyoruz hem de çok seviyoruz ama o bir gün çıkıp bunalıyorum , bişey hissetmiyorum falan diyor... işte o an hayatının ortasında koskoca bi delik açılıyor , böyle yutkunamıyorsun , herşey düğümleniyor falan... sanırım şu an yaşadıkların da buna benzer olsa gerek... bi de ben bikaç yıldır falan body yapıyorum , yani sen de ne güzel basketbol oynuyormuşun... yani ben sıkıldıkça , biraz hatırlayacak gibi olayım hemen ya spora giderim ya da çıkar bi yürüyüş yaparım (umarım bunu okuyan olmaz , yürüyüşün ana nedeni düşündüğünde gözlerin doluyordur ya , işte insanların içinde daha kolay tutarsın kendini)... ama sanırım asıl ilacı zaman galiba , neyse yaa kelin ilacı olsa kendine muhabbeti... hı birşey daha eğer bir gün seni de biri senin onu sevdiğin gibi severse ona sıkıca tutun , seni mutlu edecek kişi odur çünkü... yani en azından bu son dediğime ben de inanmak istiyorum , başka çare yok...

Bana ayrılalım demişti ben dayanamadım ağladım ve üstümde sadece bir gömlek ile 8 den 11 e kadar yolun ortasında refüjfde oturdum titreyerek heryerim buza kesmişti sonunda polis geldi ve şu an hiç birşey değişmedi :( Seni çok iyi anlıyorum kardeşim sevmek bazı şeyleri yaşamak sana verilen sensiz olmaz sensiz yapamam sözlerinin bir anda yok olması ve o kızın hiç birşey olmamış gibi davranması çok ağır yanlış mı düşünüyorum ?