Boşanmak istiyorum ama söyleyemiyorum?

Anneler her zaman fedakardır. Çocukların için dayan. Eğer sevmiyorsan ve hayatın sana zindan gibi geliyorsa, boşan derim. Çocuklarından bir tanesini de yanına al. Çünkü ömrünün sonuna kadar vicdan azabı çekmekten iyidir ama sakın ha sakın, üçünü birden alma. Bakacak durumum olur dersen al. Bu hayat senin. Kimse için hayatını istemediğin bir gidişata göre yaşama. Aldığın kararlar yalnız ve yalnız seni etkiler. İstediğin gibi yaşa.
Eşine boşanmak istediğini söyle ve gerekçelerini de belirt. Kadınlar cesurdur, korkma lütfen. Eğer çocuklarım için susacağım deyip, çocuklar doğduğunda ve biraz daha büyüdüğünde sana karşılaşacağın sahneyi söyleyeyim mi?
Çocuklar etrafı dağıtmış, her taraf dağınık, evi toparlamaya çalışırken, bir yandan da kaderine lanet ediyorsun. Çünkü akşam işten eve geldiğinde aşkla sarılıp çocuklarınızın büyümesini izleyeceğin bir kocan yok. Kocan var, ama yok. Yani ''keşke''lerle devam edeceksin hayatına. Bir otur, konuş kendinle. Sonra aldığın kararları dışarı yansıtmaktan korkma. Bol şans :)

Bence çözüm yolu bulmaya çalış vardır bir yolu mutlaka