Peki siz nasıl unuttunuz?

Emek veriyorsunuz, belki senelerinizi. Çok sevildiğinizi sanıyorsunuz, bunu hissettiriyor karşınızda ki. Çok güveniyorsunuz, inanıyorsunuz. Hiç gitmeyecek sanıyorsunuz. Sizin için yaptığı fedakarlıklar hiç bitmeyecek ve hiç gitmeyecek sanıyorsunuz. Hayaller kuruyorsunuz onunla, ileride doğacak çocuklarınız ona benzesin istiyorsunuz. Belki onunla olmak soğan ekmek yemenize bile razı olmak demek oluyor. Çok inandırıyor sizi sevdiğine hiç şüphe duymuyorsunuz... Ama birgün gidiyor oda işte. Ve siz sanki elinden balonu alınmış bir çocuk gibi kalıveriyorsunuz ortada. Gökyüzüne uçarken gözlerinizin önünde hayalleriniz, seyretmekten başka bir şey yapamıyorsunuz. Unutamıyorsunuz. İnanamıyorsunuz.

Şimdi soruyorum size? Nasıl unuttunuz? Nasıl başardınız bunu?
Peki siz nasıl unuttunuz?
Cevapla