Bir sevgilim var mesela?

Ben bir ilişki yaşadım ve sonları oynuyoruz ama, kafam karma karışık.

Görüştüğüm adam dışarıdan çok efendi, ahlaklı, aklı başında ve güvenilir duruyor. Yakışıklı da ayrıca.

Ama, gelin görün ki bana karşı çok tuhaf.

Ben onu güvenilir gördüğüm için ondan korkmadım. Gerçekten başta hareketleriyle güvenimi kazandı. Ne karakterine ne de konumuna yakışmaz şeyler yapmaz dedim.

Ama, biz elele tutuşsak sarılsak öpüşsek hep çok ileri gidiyor.

Defalarca anlattım ama, anlamak istemiyor.

Sert tepki de gösterdim ayrıldım bile.

Ama, değişen bir şey yok. Sözler veriyor yine aynı.

Bende anal, oral dahi istedi.

Hatta zorladı dahi ki onunla biz sadece arabada yalnız kaldık. Öyle sevişme falan olmadı sadece onun üstüme çullanmaları var işte.

Bazen beni duymuyor bile o kadar üstüme geliyor ki.

Ve diğer yandan ben onun dışarıdaki hallerini görüyorum ne bileyim arkadaş ortamını falan.

Kuran dersi alıyor, namaz kılıyor epey mutaassıp görünümlü bir adam. Bende kapalıyım zaten. Evlilik falan da konuşmuyor.

Ben düşünüyorum amacı iyi niyetli değil onu anladım zaten.

Peki bir insan hiç mi Allah'tan korkmaz bunları isterken, zorlarken, yaparken. Netice de inandığını söylediğin bir din var.

Çok arada kalıyorum onun karakter ironileri beni çok yoruyor ve güvenimi sarsıyor. Bu adam böyle dilinden bunları düşürmezken bana nasıl istemediğim halde bunları yapmaya kalkıyor?

Belli bir zaman kendimi suçladım.

Ben ondan ayrılacağım ama, bu adam böyle anladım zihniyetiniz çözemiyorum yardımcı olur musunuz?

Güncellemeler
+1 yıl
Soruyu sormamın sebebi acaba bende mi bir suç var. Adam mutaassıp gayet efendi acaba ben mi hata yapıyorum. Ama, istemiyorum eminim öyle sinyal de vermiyorum. İstemediğimi anlatıyorum da. Onu da uyarıyorum yapma bak günah diye ama, beni duymuyor. E o kdr namaz kılan kuran okuyan biri nasıl duymaz dediklerimi. Anlayamıyorum hata bende mi?
Bir sevgilim var mesela?
Cevapla