Bugün Sensiz 22. Günümdü

Bugün tam 22 gün oldu.

Koskoca 22 gün seni düşünmeden geçen bir ânım bile olmadı. Peki ya sen adamım? Sen beni düşündün mü? Aklına geldim mi hiç? Boşuna soruyorum bunları. Beni bir anda silen bir insan nasıl olurda düşünebilir ki beni. Ben seni kaybetmemek için sana yalan söyledim haberin var mı senin?

Evet, yalan!

Ben seni en başından beri seviyordum. En başından olmasa da tanıştıktan 1-2 hafta sonra seni sevmeye başladım. Yanına geldiğimde elim ayağım titriyordu. Gece uyumadan önce aklıma gelen şey sendin. Ama senden uzak durmam gerekti. Çivi çiviyi söker diye başkasını sevmeye çalıştım ama yapamadım. Hayatıma kimseyi sokamadım.

İnatçının önde gideniydim ama o inadım sana işlemedi, yapamadım. Hepsi sana olan sevgim yüzündendi. Daha öncekilere benzemiyordun. Neyini sevdiğimi bilmeden sevdim seni. Kalbim, hayatım olmuştun. Senden öncesi yoktu sanki öyle bir hayat yaşanmamıştı. O hayatı unuttum. Ömrüm seninle başlamış, seninle devam ediyordu. İşte ben seni böyle sevdim.

Peki ya sonrası?

Seninle hiç konuşmasam biterdi belki. Ama konuşmadan geçen bir günümüz bile olmadı. Sonrasında sen âşık olduğum adamdan fazlası oldun. Dostum, en değerlim… Bana hep “kızım, sen benim gözümde ayrısın unutma bunu”, derdin. Olmayan ama olmasını istediğin kız kardeşindim ben senin. Sana neşe veren, seni mutlu eden insandım. Sana en büyük sırrımı anlattığımda o kadar acizdim ki, o gün sen bana acımak yerine güç verdin.

Söylesene bana. Sen benim yerimde olsan aşk uğruna bunu bitirir miydin?

Yapamadım be… O aşktan vazgeçer, gerekirse kalbimi sökerdim ama seni kaybedemezdim. Bana bu kadar değer veren birini kaybedemezdim. Seninle sevgili olmaktan değil, eğer olurda her şey biterse seninle bir daha konuşamamaktan korktum. İşte bu yüzden direndim sana. “Sevgili olalım” dediğin gün bu yüzden konuyu değiştirmeye, kaynatmaya çalıştım. Ben istemez miydim başımı omzuna yaslamayı, yağmurun altında seninle dolaşmayı, beraber Beşiktaş maçına gidip bağırmayı… Ama bitmesinden korktum. Seninle bir gün ayrılırsak seni göremezdim, konuşamazdım. Belki seni başkasıyla görebilirdim evet ama sensiz hayatı düşünemedim işte.

Güçlü falan değilim, âcizin tekiyim

Seni kaybetmemek için senden vazgeçtim. Korkağın tekiyim. Ama beceremedim yine de kaybettim seni. Konuşmayı sen kestin. Bir anda düşman kesildin. Seni bunalttım, öfkelendirdim ama kötü bir niyetim yoktu. Sanki konuşma biterse seni ömür boyu kaybedeceğimi düşündüm. Ama olmadı. İstediğin gibi bıraktım seni ama gel de bana sor…

Benden gitmene izin verdim

Konuşmadım bir daha seninle ama bir arasa, bir mesaj atsa diye çok dua ettim. Hala ediyorum. Günleri sayıyorum ötesi var mı? Bir gün, sadece bir gün uyandığımda ya da telefonu elime aldığımda bir mesajını görsem havalara uçacağım ama yok işte. Konuşmadığımız günleri sayıyorum 20, 21, 22… Vazgeçecek miyim? Bitecek mi bu hasret? Unutacak mıyım seni?

Gelmeyeceksen dua et benim için

Seni unutmam için, sen olmayacaksan başkası olsun diye. Hatta kafasını bir yerlere çarpsın da hafızasından benimle ilgili tüm anılar silinsin diye de olabilir. Çünkü böyle çok zor be... Ben 22 gün önce sadece âşık olduğum adamı değil; dostumu, sırdaşımı, en değerlimi kaybettim.