Bugün Sensiz Olacağım

Hayatıma ilk girdiğin günü hatırlıyor musun? Hani o hasta kızı? Senin deyişiyle soğukluğuna vurulduğun, inadını sevdiğin kızı hatırlıyor musun?

Bakışlarını, sıcaklık olmayan o mavi tonunu hatırlıyor musun? Dondum demiştin hani. Hayatıma dahil olmak için elinden geleni yapmıştın, bense inadına seni uzak tutmak istemiştim. Hayatımda yerin olamazdı, böylesine güzel sevemezdi kimse beni. Sende yalancıydın aynı onlar gibi, karanlığımda küçücük bir ışık hüzmesine dahi tahammülüm yoktu.İşte sen oydun. İstenmeyen...

Zayıflıklarımı görmemeliydin. Yoksa sende kullanırdın beni. İstemiyordum hayatımda seni.

Az kızmadım sana. Hayatımda yerin yok dedim. Oysa sen öyle takıntılıydın ki bir saniye olsun vazgeçmedin. Şimdi bu yüzden minnettarım sana. Senden nefret ettiğim kadar hiçkimseden nefret etmedim.

Seni üzdüğüm kadar da kimseyi üzmedim. Birgün öyle birisinin yardımıyla çıktın ki karşıma sana karşı koyacak gücüm yoktu.Tüm herşeyimi almıştın elimden. Beni son seven de dahil. O kadar bencildin ki bir yandan senden başkasına dönüp bakmama izin bile vermedin. Rahat bir nefes aldırmadın ki bana. Nihayet beklediğin günler gelmişti senin deyişinle cennetin bana göre ise cehennemim.

Küçücük bir tebessüm oldun. Kalbime o an sızmaya başladığını nereden bilebilirdim ki. Hala ukalaydın, hala inatçı. Ve seni hala sevmiyordum. Saçma sapan biriydin bana göre.

Yine bana göre saçma birşey yaptıracaktın. Sana güvenmediğimi biliyordun. Bu ilk adım olacaktı. Böylece sana güvenmeye başlayacaktım. Denge testi yaptırdın bana. Çok saçmaydı evet biliyordum ama bana şaka olsun diye gülmek için yapacaktın. Sen de bana düş diyecek ve beni tutmayacaktın. Düşünce başlayacak olan acıya hazırlamıştım kendimi ama Hayır bir türlü yanmadı canım. Sen beni tutmuştun. İşte ben sana tam o anda güvendim.

Sana ilk sarılışı mı hatırlıyor musun? Öyle sıkı sarılmıştım ki. Başkası olsa dayanamazdı. Ancak sen sesini bile çıkartmamış, dudaklarına yalnızca bir tebessüm kondurmakla yetinmiştin. Korkmuştum hem de çok o gün beni bırakıp gideceğinden ölesiye korkmuştum, sense beni daha çok sarmalayıp korkularıma bilmeden ilaç olmuştun...

Sana ilk defa korkuyorum dediğimde bana ne dediğini hatırlıyor musun? Asla seni bırakmayacağım. İşte sevgilim ben aşkımı tam bu anda kabul etmiştim.

Sonra vazgeçilmezim oldun. Dudaklarımdaki tebessümün sebebi. Dünyayla savaşacak kadar güçlü hissetmemin nedeni oldun. Gözlerimden bir damla gözyaşı akmadı o zamanlarda. Sen benim en beyaz Sayfam oldun.

Öyle bir zaman geldi ki sen benim en büyük düşmanım oldun. Acıların en büyüğünü bana sen yaşattın. Verdiğin sözde durmadın.Oysaki ben sana koşulsuz güvenmiştim. Elimde kalan son hazinemi:kalbimi sana sorgusuz teslim etmiştim.

Gittin ama giderken yanında onuda alıp gittin. Beni bir başıma buralarda yapayalnız bırakıp ta gittin. Bir kalbim yok artık. Atışlarını dinleyip yaşamımı kontrol edebileceğim bir organım yok. Ona da seninle birlikte veda ettim ben.

Şimdi eskisinden de karanlık, senin bile tanımadığın biri oldum ben bunun suçlusu sensin. Beni yeniden karanlığa gark eden sensin sevgilim.

Şimdi mezarının başında son kez sana sesleniyorum sevgilim. Kalbimle rahat uyu. Bundan sonra kimseyi taşıyamayacak çünkü.

~Seni Seviyorum~

-Maviş-