Aşk Acısı Geçecek Ama Kavuracak Yüreğimizi

İnsan hiç beklemediği anda aşık olur, eli kolu bağlanır. En güzel duygular, mutluluklar çepeçevre sarar etrafını. Her şey o kadar toz pembe gözükür ki gözü başka bir şey görmez bile.

Sonra ansızın bir el tutar ve ayırır sevenleri. Asıl duygu karmaşası bundan sonra başlar. Eskisinden daha çok sever daha çok arzular insan kaybettiğini.

Ve kalp yaralar içinde kalır.

Zaman geçmek bilmez, tek istediği zaman tersine dönse de sevdiğine bir daha sarılsa bir daha koklasa. Hep birisi daha çok sevmez mi zaten diğerinden, aşkın doğasında vardır bu, değiştiremeyiz bunu.

Ve o çok seven yanar da kavrulur.

Dünya artık eskisi gibi değildir. Olmayacaktır da. Her ne kadar geçecek deseler de geçmez, saatler, günler, haftalar, aylar hatta yıllar. O kalp bir daha eskisi gibi olmaz, olamaz. Bekler durur, eski günlerin özlemiyle ama nafile çabadır bunlar.

Aşk acısı öyle derin bir yaradır ki, yaşamayan bilemez. Zamanla geçeceğini umarsın, geçtiğini sandığın anda ensenden yakalar ve tekrar savurur seni bir daha.

Belki de geçer bu acı, ama artık sen eski sen değilsindir.