İki taraf da birbirini unutmakta zorlanıyor. Üstüne üstlük bunu başarma umuduyla savaşıyor da savaşıyor. Kırılıp dökülüyor; çok kere sendeleyip düşüyor. Ne var ki yine de unutamıyor. Eşe, dosta soruyor "Nasıl unutabilirim?" diye; lakin her ağızdan çıkan söz aynı cümle ile bütünleşmekte: Boş ver; zamanla unutursun. Nasıldı o söz?.. Hah! İşte şöyle:
Zaman ölmez; ölen, İnsandır.
Tıpkı bu sözün anlattığı gibi, mesele zamanın nasıl değerlendirildiğidir. İster içgüdüsel, isterse bilinçli olarak yaşansın, zamanı değerlendirme biçiminize göre karşınızdakini unutmanızdan konuşabiliriz.
Olaya bakış açınız, pek çok şeyi değiştirebilir.
Söz konusu kişiyi unutmak için neler yapıyorsun, diye sorduğumda çoğunlukla aldığım cevap şöyle: Bilmiyorum. Onu aklımdan çıkarmaya çalışıyorum, arkadaşlarla zaman geçiriyorum; başka şeylerle meşgul oluyorum ama işe yaramıyor. Sonra bir bakıyorsunuz bu kişi, unutmaya çalıştığı insanı kendisine hatırlatan hemen hiçbir şeyi silmemiş, geriye bırakmamış.
Mutluyken kendisine iyi gelen müzikleri böyle bir durumda da dinlemeyi sürdürmüş; ne var ki bu kez aynı parçalar, bünyeye zehir zerk etmeye başlamış. Sevgilisi varken, mutlu bir ilişki sürdürürken romantizmi arttırabilecek sözler, yüzler ve muhabbetler bu kez ters etki yapmaya başlamış. Üstelik o kişiden kalan hediyeleri atmadığı gibi, onu sanaldan takip etmeyi de bırakmamış bu arkadaş.
Çoğunlukla bu meseleyi yanlış anlarız ve tersten yol almaya çalışırız. Eski sevgiliyi geride bırakmak için onu unutmak gerektiğine inandığımız yetmiyormuş gibi, bir de üstüne bu insanın izlerini hayatımızdan çıkarmak yerine önce aklımızdan çıkarmaya çalışırız. Oysa biz evvela bu kişinin gitmiş olduğunu kabul ederek ondan kalanları hayatımızdan çıkarsak ve bununla birlikte onu hatırlatabilecek iş, eylem ve kişilerden de uzak dursak zaten zihnimiz kendiliğinden onu söküp atacaktır hatıralarımız arasından. Sıralamayı bu şekilde izlediğiniz sürece, çoğunlukla sonuca daha sancısız ve daha düzgün bir şekilde ulaşırsınız.
Bu konularda felsefeniz şu olsun:
Unutmaya çalışma; yokluğunu kabul edip, bu gerçeğe alışmaya başla. Ve sakın unutma: Bir alışkanlık öyle bir anda sönüp gitmez insanın iç dünyasında!
En İyi Cevaplar