Söz Vermiştim Ama Tutamadım... Elini Bıraktığım İçin Üzgünüm, Seni Seviyorum

Evet meraba arkadaşlar ben önceden de bu sitenin üyesiydim fakat hesabımı sildim ve şimdi tekrar aranızdayım her gün canımdan çok sevdiğim ve birbirimizi daha çok yıpratmamak amacıyla ayrıldığımız sevdicegimden bahsedeceğim okumak isteyip okuyan ve yorum yapanlara şimdiden teşekkür ederim umarım beğenirsiniz bir günlük mahiyetinde olacak size keyifli okumalar...

23.12.2015

Bunu yapmaya bugün karar verdim artık her gün gün içinde senin yokluğunda karşılaştığım zorlukları yazicam umarım sonunda güzel biseyler ortaya çıkar ben de sana veririm.

Bu sabah seninle konuştuk ve kesin olarak ayrılma ve konuşmama kararı aldık. Bundan önce de ayrılma kararı almıştık ama ben sana her seferinde mesaj attım ama barışmak istemedim sen de benim sana isteyince gel istemeyince git dedigimi düşündün. Sana bisey diyemiyorum ne desen haklısın artık sana mesaj atmiycam burası benim çöplüğüm oldu anlayacagin seninle konuştuğum yer oldu herseyim oldu Herşeyim'den yadigâr...

Kantine girdin tam kapının önünde oturuyordum göz göze geldik bugün ayrı bir güzelsin yüzün bembeyaz, bordo t-shirt ün ve hardal sarısı pantolonun var sana bakıyorum sana bakmamdan rahatsız olmuş gibi önüne dönerken sana kafamla selam veriyorum gözlerini kapatıyorsun ve yürüyüp gidiyorsun... Çıkarken de seni seyrediyorum Anıl bana dönüp Salih değil mi o yaa diyor evet diyorum sessizce ee nereye gidiyor diyor Fuat kurtarıcı olarak söze karışıyor ve sen gözden kayboluyorsun konuşma muhabbet devam ediyor ama ben seni bizi düşünüyor bir pişmanlık daha yaşıyorum...

Labaratuvar dersimiz var ben 4. Kata çıkıyorum sınıf daha açılmamış sen Dilaylarla konuşuyorsun yanınıza gelmek istiyorum senin sesini duymak seninle konuşmak ama buna cesaret edemiyorum ve sen her zamanki gibi kısık sesle konuşuyorsun ve sesini bile duyamadan sınıfın kapısına doğru ilerliyorum kapı açılana kadar bekliyorum açılınca ben yerime geçip oturuyorum ve seni beklemeye başlıyorum. Evet sen Dilayla konuşarak sınıfa geliyorsun ve diğer sınıfa geçiyorsun.

Dersiniz erken bitmiş evet sen Bilgeyle beraber konuşarak sınıftan çıkıyorsun ve ben seni bir kez daha görüyor ve seninle iki yabancı olmanın acısını yaşıyorum.

Seni bugün bir daha göremeyeceğimi düşünüyorum ama hayır hala şanslıyım kütüphaneye girip yer var mı diye bakınırken seni görüyorum bugün gerçekten de çok güzelsin. Güzel dememe kızdığını biliyorum ama sana bunu söylemiştim erkekler de güzel olabilir ve sen bir kız kadar güzelsin.

Kütüphanede çalışamadım ve yemek yemek için hayat cafeye gittim girdim oturdum işte o anda içimde bir cızırtı oldu buraya en son seninle gelmistim ve şimdi sen burada değilsin ben yemeğimi tek başıma yiyorum...

Evet dolmuşa binicem ve hep sen beni bindirir arkamdan bakardın şimdi o yolu tek basıma yürüyorum ve bazen 15-20 dk beklememiz gerekebiliyordu şimdi sensiz ben akşamın karanlığı üstume çökmüş bekliyorum. Evet neyse ki çok geçmeden geldi bindim.

Artık iniyorum şimdi yokuşu çıkarken yine beni kapıya kadar yürüyerek bırakmanı hatırlıyorum bu sefer daha fazla kendimi tutamıyorum ve konya soğuğunda sıcak gözyaşlarını hissediyorum. Bir kez daha beni ısıtıyorsun sıcaklığını özlemişim yokluğunda bile beni ısıtıyorsun Güneş'im