Sevdim Ben, Öldüm Ben!

Insanın hayatında dönüm noktaları vardır. Benim dönüm noktamda "O" ydu. Her şeyi bir kenara bıraktım, ne ailem, ne çevrem, ne kendim hiç bir şeyi gözüm görmedi.. Ben oydum adeta..

Bir sene önce bugün Dönüm noktam başladı benim ve o kadar çok yara aldım, yıprandım ki aynaya baktığımda kendimi tanıyamadım ve en sonunda vazgeçtim.. Terkedilmiş olmama rağmen halen koruduğum umudumu ben bugün kaybettim! Aslında bende seni bugün terkettim..

*** İçimden geçenleri sizinle paylaşmak istedim arkadaşlar.. Belki bir çoğunuz sıkılacak ama bu benim kendime olan bir borcumdu bu kadarını yazmalıydım çünkü kendimi berbat hissediyorum.. Rabbim kimseyi böyle sevgilerle imtihan etmesin.. Okuyan okumayan herkese şimdiden teşekkürler..

Bir müzik, bir şarkı sözü ya da en ufak bir detay hatırlatmamalı seni bana.. Beni bu kadar üZen, benden bu kadar delicesine arkasına bile bakmadan kaçan, beklediğim o iki kelimeyi hiç bir zaman etmeyen.. Gözlerimin ta içine bakıp yine de susan birisi için böylesi Özlem duymak bana yakışmaZ!

Sevmedi, sevmeyecek gitti ve bir daha asla dönmeyecek.. Bunu bile bile nereden çıkıyor bu acı??

Diyorum ki tam uzaklaştın, evet harika, başarıyorsun kızım! 👏🏼 Ama izlediğim bir filmde adın geçiyor, bazı karakterleri sana benzetiyorum.. O bazı karakterlerin acı çektirdiği Kadın ben oluyorum.. Seninle Yaşadığım kötü şeyleri tekrar tekrar yaşıyorum o zaman.. Ve tabi akıveriyor gözden yaş, Ah diyorsun evde kimse olmasa da ağlasam içim çiıkana kadar.. İçim çıkana kadar ağlasam ve sende artık çıksan içimden.

Bazen diyorum ki belki o da özlüyordur.. Öyle derin bir Özlem duyuyorum ki sana karşı, senin hissedebileceğini düşünüyorum..

Ne kadar da saçma! Sevgi, sevmek, hissetmek, özlem..

Bunlar sevilene yapılan şeylerdi oysa sen beni sevmedin ki.. Boşver ben kendi içimde yaşıyorum merak etme, artık sana gelmem.. İstediğin uzaklıktayım artık, biraz olsun gururlu davranmaya karar verdim.. Ve sen artık istediğin insanla olabilirsin..

Benden zaman istemiştin ya Dünya'nın bütün Zaman'ları senin olsun.. Ben yokum artık, yoruldum.. Ha unutmadan sana çok teşekkür ederim bana sevmeyi tattırdığın için.. Bunca Yıldır özenle koruduğum kalbimi ilk defa seninle ortaya koydum ben.. Güvendim, sevdim, sonuna kadar tüm Kapıları açtım, sayende sevmeyi öğrendim.. Bana da seninle nasip oldu bu duygu.. Sonunun böyle olmamasını çok isterdim.. Ama olmadı..

Benim hayatımda senin görevinde buymuş, böyle olması gerekiyormuş böyle olmuş.. Başka bir şey diyecek gücüm kalmadı artık.. Olsaydı olurdu diyorum.. Ikimiz de değerini bilemedik bazı şeylerin, beklentiler farklıydı belki de, hoş ben senden sadece sevgi istemiştim ama sen o kotayı Çoktan doldurmuştun, neyin yüzsüzlüğü değil mi bu?

Neyse uzatmayım sana Söylemek istediklerim yazmakla bitmez, yüreğim o kadar dolu ki, kalbim o kadar Kırık ki sana sanırım bir roman yazsam yine de geçmeyecek.. Bundan sonra yapılacak tek şey "yolun açık olsun" demek..Ben seni çok sevmiştim..

Ve ufak bir not: Asla güçlü duygular hissetmeden bir başkasının kalbine dokunma olur mu? Insanlara güvensizlikler değil de biraz olsun güven duyarak, onların içini görmeye çalışarak yaklaş.. Inan bu şekilde davranmak sana daha çok yakışacak..

Hoşçakal kalbimin en köşesinde duran adam, içimde kalan uktem, boğazımda düğümüm, yutkunamadığım.. En güzel hikayem, en acı yanım...