Bizim Hikayemiz

Ben orta sondayken hala msn denen bir şey vardı. Orada çocukça konuşmalarımız vardı. Flört edişlerimiz. Komikti her şey. Acıtmıyordu...

Ben sabırsızımdır. Pat diye söyleyiverdim onu sevdiğimi. Karşılıkta aldım. Aynı okuldaydık her gün. Aynı okuldaydıkta ayrıydık. 5 ay bir kez mi gelmez insan yüz yüze. Öyle kaçtı bende. Derken bitti okul. Liseli olduk. Ben ayrılırmıyım hiç ondan. O nereye ben oraya. Benimle hiç alakası olmayan bir okula. Kaldım tek başıma. Hak ettimde aslında. O her tenefüs arkadaşlarıyla gülüşürken ben sınıfta her tenefüs onun yolunu gözlerdim. Gelmezdi...

Hiç bir insan hiç bir insana bu kadar yalan söyleyemezdi. Sigara içmiyorum diye 2 yıl kandırılır mı bir insan? Sınıf atlıyoruz. Günler geçiyor.

-Neredesin?

-Evdeyim.

-Bende arkandayım...

İşi hesaba dökten 480'i geçer yediğim yalanlar. Okul çıkışı hava karanlık. Kuytu yerlerden, park kenarlarıdan geçiyorum. O mu? :D:D arkadaşlarıyla geze toza gidiyor eve...

Okuldan bir çocukla arkadaş olayım dedim. Bunu anlattım ona da. Onun sevdiğini dinledim. Öyle boşluktaydım ki. Siz siz olun kimseye güvenmeyin. Sonra gider sevgilinize ben onunla yattım der. 5 yıllık sevgiliniz de inanır.

Gece saat 12'de sizi parka çağırır. Sizde koşa koşa gidersiniz ona. Bakarsınız arkadaşları yanında. Bir sürü erkek. Siz gülerek giderken o size öyle bir vurur ki yere düşersiniz gözünüz dünyanız kararır. Sonrada sizi orada öylece bırakıp gider...

Sonra mı? Aradım annemi. Geldi. Geldide ben çığlık çığlığa herkese dokunmayın bana diye bağırırken benim için yapacakları hiç bir şey yoktu. 5 yıl boyunca onunla olmadığım adam bir başkasıyla olduğuma inanmış. Tek bir sözle hem de.

Benim kahramanım babam. Canım ciğerim annem. Gece saat 12. Onları hastane hastane dolaşıp kızlık raporu almaya çalıştım. Kim için? Ne için? öyle sevmiştim işte.

Yalvardım. Gitme be adam dedim. Yapmadım bırakma beni dedim. Sensiz olmaz dedim. Aylar geçti. Geldi bana...

Aradan geçti 1 yıl daha. Her şey unutulmuş gibiydi. Sadece benim için. Anne baba nasıl unutsun şu olayı. Sen seviyosun da unuttun be kızım. Herkes sen mi?

Değil tabi. O adam da sen değil. 1 yıl boyunca aklı neredeydi? Şimdi mi unutamadığı aklına geldi. Evet şimdi gelmiş unutamadığı aklına. Bıraktı gitti. Olur mu onsuz şimdi? Bütün bunları unutturmuşum ben beynime aklıma kalbime... Ama ona unutturamamışım.

Söylesenize insanlar neden bu kadar kötü?

Nasıl bir hikaye bu. 19 yaşında bir genç kızın hak ettiği hayat mı bu?

Söylesenize insanlar neden bu aşk denilen şeyi ağızlarına sakız yapıp mahvediyorlar?

Neden önüne gelen aşık olmaya çalışıyor?

Kimin ki aşk?

Nasıl bir aşk bu?

Bir kutu hapa bakar aslında her şeyi unutmak...

İnsanın arkadaşı dostu olmayınca böyle sitelere, duvarlara, boş kağıtlara döküyor içini. Olmayacak insanlara. Niye anlattım bilmiyorum. Rahatladım mı? Hayır. Sizden ne demenizi bekliyorum? Bilmiyorum.

ELEŞTİRMEYİN. ZATEN ÖLMÜŞÜM BEN.