Bu bence biraz değişik olacak öncelikle başımdan geçeni özetle geçip sonra bu durumu nasıl atlattığımı anlatacağım.
Ben birini çok sevdim yaklaşık 3 yıl ilişkimiz oldu her şey çok güzel di çocukluk aşkımdı ilkim değildi ama sonum oldu bir gece yarası artık görüşmek istemiyorum ayrıldık bitti her şey dedi ve o gece den bu güne hiç güneş doğmadı dünyama sebebi yoktu ayrılmamız için o gece anlamamıştım neden ayrılmak istediğini.

O geceden sonra her gün günümün büyük kısmı onun resimleri ve yaptıklarını düşünmekle geçti bir hafta geçmemiştiki facebookta bir slayt gördüm benim gözümün nuru dediğim insan nişanlanmıştı işte tamda o an dünyam başıma yıkılmıştı ayrılma sebebini de tamda o gün anlamıştım.
İçimde ona olan kızgınlığım unutmamı isterken sevgim onun aklımdan çıkmasına izin vermiyordu büyük bir çıkmazdaydım ne yaptığımı bilmez bir durumda geçti bir kaç ayım ama şimdi tamamı ile alıştım hayatım normal seyrinde devam etmekte bunu nasıl mı yaptım işte bencemde tam bu noktada başlıyor sayılır.
1. Kendime yeni uğraşlar buldum.

Başta gezmek olmak üzere bir çok yeni hobi edindim kendime şehir şehir gezmeye başladım yeni insanlar yeni mekanlar keşfetmiştim kendi adıma buna ek olarak şiir yazmaya, kitap okumaya, dövüş sanatlarıyla ilgilenmeye vb uğraşlar edindim kendime.
2. Onu mutluluğu ile mutlu olmayı öğrendim.

Kendimi onun mutlu oluşuyla güzel bir hayat yaşıyor oluşuyla teselli etmeye başladım çok seviyordum çünkü hayatta ki tek gayem onun mutlu olmasıydı ve o mutluydu daha ne isteyebilirdim ki tek sorun başkasının kollarında mutlu olmasıydı onuda görmezden geli verdim.
3. Onun beni sevmemiş olduğuna ikna ettim kalbimi

Ben ona sen bilirsin demeyi öğrendim kendi içimde hafif bir gurur eşliğinde. Gurur demişken bu yolda en büyük yardımcımdı gururum kalbim derdi aşkından öleceksin gururum dim dik beni sevmeyen biri için kendimden vazgeçmeyeceğim.
Bu sayede ikna ettim artık kendi benliğimi o beni sevmiyordu sevse gitmezdi gururumu bu sözle katladım ikiye ve artık hazırdım yeni bir sevgiye
4. Artık başka birini sevmenin zamanı geldiğini hissettim

Ben artık duygularımı yönetmeyi öğrenmiştim hazırdım artık yeni birini sevmeye içimde ne kadar da bir başkasına daha güvenecek güç olmadığını bilsemde güvenebileceğime ikna etmiştim kendimi üniversiteye geçmiştim artık o evleneli tam bir yıl olmuştu ben hala yalnızdım.
Birini tanıdım o sıralar konuşmaya başladık sevdim onu oda beni sevdi aradığım merhem onda idi san ki. 3 ay sürdü bu ilişki ortak kararımızdı ayrılmak olmayacağını anlamıştık ikimizde sebebi eskisi değildi unutmuş değildim ama alışmıştım zaten unutmak diye bir şey yoktur yalnızca yokluğuna alışmak vardır.

Bu ilişkide bittiğinde ben artık dünyaya yeniden doğmuş gibiydim onun yokluğu umrumda değildi halada öyle hep şu düşünceler olsun bu yola çıkarken aklınızda ben doğarken o yoktu şimdi olmamasın, o beni kaybetti ben onu değil, o beni zaten hiç sevmedi , onsuzda yaşanır vb bu yolun sonuna geldiğinizde o diye biri olmayacak hiç bir düşüncenizde hayatanız yeniden başlamış olacak ve her şey güzel olacak.
Biraz uzun oldu ama sıkıcı bir yazı olduğunu düşünmüyorum umarım beğenmişsinizdir. Zaman ayırdığınız için teşekkür ederim.
Bu imtihanı başarı ile geçenlerden olmanız dileği ile hoşça kalın
Belki okumak istersiniz bunlarda önceki bencelerim.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar