Ya ben affetme boyutunun burçlarla ilgili olduğunu düşünmüyorum genelde insanlar vicdanlı olan insanlar hani ölümlü dünya diyerek meseleyi uzatmak istemez
Çünkü Yengeç kalbiyle yaşar. Kırılır ama kopamaz, incinir ama vazgeçemez. Affetmek bazen güçten değil, bağlılıktan gelir ve Yengeç’in bağı derindir. Hatıraları kolay silemez, duyguyu yarım bırakamaz. O yüzden affederken bile yük taşır. Aslında affedicilik bir erdem ama Yengeç’te bu bazen kendini ikinci plana atma pahasına olur. Bu yüzden yorucu ama bir o kadar da gerçek bir yanıdır.
Güneşin, insanlar tarafından tanımlanmış takımyıldızlara göre konumunun kişilik üzerinde etkili olduğuna inanılması beni hep güldürmüştür. Soru burçlar hakkında olunca yine güldüm, teşekkürler.
Yengeçler olarak duygularımıza çok bağlı olduğumuz için insanlara ikinci, üçüncü şanslar vermek neredeyse içgüdüsel oluyor. Ama haklısın, sürekli affetmek yorucu ve enerjiyi tüketiyor. Kendini korumak, sınır koymak tamamen hakkın; affetmekle kendini zorlamayı karıştırmamak lazım. Bazen affetmemek, kendini korumak en güçlü adım olur, nazarlara da fazla takılma, enerjini dengede tut.
Yengeç kalbi işte… Hem kalkanın var, hem pamuk gibi içinde gizli bir deniz 🌙🦀 Affedici olman kader değil, alışkanlık. “Affediyorum” diye herkesi hayatında tutmak zorunda değilsin.
Ben de Balık olarak çok benzerim sana, yıllarca herkesi mazur gördüm. Sonra şunu yaptım: Affettim ama mesafeyi de koydum. Hem kalbin temiz kalıyor, hem de kimse enerjini sömüremiyor.
İstersen bundan sonra kural koy: Bir hata tamam, ikincide kapı yarı kapalı olsun 🔮✨ Sen nasıl üzülüyorsun en çok, onu yaz bana, oradan bakalım devamına.