Ruhsal sağlığım bozuk ilişkime sadece zarar veriyorum. Ne yapmalıyım?

11 yıldır babamdan uzağız baba sevgisi nedir bilmiyorum. Uzağız derken mesafe olarak değil aynı evin içindeyiz ve kendisi bizden uzak olmayı tercih etti. Sorunlu bir çocukluk yaşadım. Kimseyle anlaşamadım yalnız büyüdüm. Annemden ve babamdan sürekli olarak şiddet gördüm. Gerek fiziksel gerek psikolojik. Tüm bağlarımı kopardım onlarla. Arkadaşlarım yok ve istediğim bir okulda okumuyorum. Konuşabilecek tek bir kimsem dahi yok. Bir tek erkek arkadaşım var onunla da yaşadığımız sorunlar bitmiyoe ve bu sorunların çoğu benden kaynaklı. Ciddi anlamda deliriyorum laf olsun diye değil bu kendimi bilmiyorum aynaya bakmaya korkuyorum sadece 33 kiloyum iştahım hiç bir şekilde yok sadece yatıyorum ve belirsiz nöbetler geçiriyorum.

Daha fazla kötü olmadan gitmek istiyorum sadece

Canım benim inan seni o kadar çok anlıyorum ki. Ben de baba sevgisi görmedim ailemizde hiçbir şekilde huzur yok sürekli kavga gürültü bir de tek çocuğum ne kardeşim ne bir şeyim.2 yıl önce bir erkekle tanıştım babamdan görmediğim ilgiyi gördüm başımı okşadı beni dışarıdan korudu kol kanat gerdi. Sığınacak tek limanım oldu. Fakat ben de onu bir noktadan sonra bunaltmaya başladım. Babama duyduğum güvensizliği ona yıktım halbuki hiç suçu yoktu. Daha sonra kendime geldim dedim ki benim bu hayatta bir tek o var bir de annem başka kimsem yok ben onun için ayakta olmalıyım onu kaybedersem kendimi kaybederim. Onu artık sıkmıyorum. İnan ben de artık uzun bir süre kavga etmeyince kavga etmek isityorum bu durumdan zevk alıyorum ama kavga edince de ağlamaktan harap oluyorum. Ama kendi psikoloğum kendim oluyorum öyle öyle şimdi iyiyim.

Denedim inan. Yetemedim kendime, ilaç kullandım. Olmadı. Sevildim, olmadı. Öyle derinki bu içimdeki yaralarım sürekli kanıyorum sürekli.

Sürekli geçmişe dönerek yaralarının kabuklarını soyup tekrar kanatıyorsun. Halbuki onu düşünmesen atsan bir köşeye o yaralar zamanla kendini küçük bir ize bırakır. Ailemizi biz seçmiyoruz ikimizde babalarımızın böyle olmasını aile yapımızın bu kadar kötü olmasını istemezdik ama önünde kocaman bir hayat var sevdiğin insanla evlenip çocuk sahibi olduğun zaman bu zamanları hatırlayıp gülersin belki de :)

Sadece bu çile en kolay yoldan bitsin istiyorum

Artık beklemek istemiyorum

Keşke her istediğimiz şey anında olsa ama öyle bir çaremiz var mı? Sen bu hayata bir kere geldin başka bir hakkın yok Allah herkese farklı kaderler yazmış sen canına kıyarak bunlardan kurtulacağını sanıyorsun ama geride seni seven insanı düşün o insana biraz fırsat ver senin yarana merhem olsun iyileştirsin.

2 yıldır birlikteyiz ve 2 yıldır şans veriyorum ne yapayım ki daha

Empati kur mesela belki de iki yıldır ona yaptıkların yüzünden böylesinizdir senin normal insanlardan ne farkın var fazlan var hatta acı çekmişsin olgunlaştırmış hayat seni şimdi dağ olsa önünde durmaz çıtkırıldım kızlar gibi ayakkabı alamadığın için ağlamazsın ya da gratiste ki en sevdğin far paleti tükenmiş diye göz yaşı dökmezsin sadece zor bir dönem yaşıyorsun bu bunalmışlıktan çık artık geçmişe dönmeyi bırak önüne bak.

Hiç bir zaman böylr sıkıntılarımız olmadı çok yokluk yaşmama rağmen maddiyata hiç bir şekilde önem vermedim aklım sürekli sevgide sevgiye çok açtım ve sürekli bir doygunluk yaşamak istedim bundan dolayı bunlatmış olabilirim

Bu basit bir bunalım değil anlamıyorsunuz

Anlıyorum ama sen de beni anla sevgiye aç olmak çok zor 2 yıl önceye kadar aynı durumdaydım karşıma canımdan çok sevdiğim biri çıktı o kadar mutlu etti ki beni eve gelince psikolojim bozuldu ona aşırı derecede bağlandım o kadar sevgiye açtım çünkü ama hayat bu tam umudunu kaybettiğinde karşıma hayatımın erkeğini çıkar da belki sevgilin senin hayatının aşkı değil yalnızlıktan korkma yeni insanlar tanımaya çalış kendini eve kapatma gez dolaş bu hayat senin kimse senin hayatını mahvedemez.

Yalnızlıktan korkmuyorum asıl düşündüğüm kendimde değilim kendimden vazgeçtim hatta ve sevdiğim insanın benim gibi biriyle zaman geçirmek yerine mutlu olduğunu görmek istiyorum bunu gördüğüm zaman ondan da vazgeçicem sadece ölmek istiyorum başka bir isteğim yok mutlu olmak iyileşmek hiç bir şey sadece ölmek istiyorum

Kendine acımaktan başka bir şey yapmadığının farkında mısın sen? ölmek istiyorum kelimesini ağzından düşürmüyorsun kendini düşünmüyorsun o insanı düşün ya o da sen ölünce peşinden gelmek isterse sen onun da ölmesini ister misin? düşünsene gencecik bir çocuğu hayatından ediyorsun. Aslında temel şey senin kendini düşünmen ama sen kendinden geçmişsin bari karşındakini düşün.

Kendime acımıyorum ki

Sadece vazgeçtim kendimden

Düşünüyorum diyorum ya onu iyi biriyle tanıştırıp mutlu olduğunu görmek istiyorum diye

Sen böyle düşünüyorsun da acaba karşındaki de aynı fikirde mi? eminim o senden başka biriyle olmak istemez yoksa seni şimdiye kadar bir çok kez bırakırdı senin anlattığına göre.

Bilmiyorum şu an bir kaç soru sorarak düşündüklerini anlamaya çalışıyorum

Eğer kendine kıyarsan o insanın ahını alacaksın lütfen yapma lütfen.

Başka türlü düzelmez ki

Görüşürüz