Epilepsi (sara) nöbeti geçiren insanlar hakkında ne düşünüyorsunuz ?

2004 senesinde bir kere epilepsi krizi geçirdim ve bu hastalığı ilk defa o zaman duymuştum doktordan. Öncesinde hiçbir bilgim yoktu. Sonra bilgi edindik ailecek, yapılması ve yapılmaması gerekenler hakkında. İlaç kullanmak istemedim. Bir doktor her şeyin düşüncede bittiğini söylemişti. Dedikleri gibi, her şey kafada bitiyor. Ne zaman çok üzülsem, bir şeyi kafaya çok taksam bu hastalık geliyor aklıma, ya kriz gelirse diye korkuyorum. Pozitif olmak iyi geliyor, o yüzden hiçbir şeyi dert etmemeye çalışıyorum.

Çevremde epilepsi hastası tanıdığım biri yok, ama olsa bile bazılarının yaptığı gibi ona bu yüzden acımam; çünkü bazıları hasta kişilere acıyor, samimiyetsiz yakınlık gösteriyorlar, biliyorum. Yolda tanımadığım biri bile olsa o kişiye yardımcı olurum ve sonrasında elimden geldiğince bilgilendiririm.

Her şey düşüncede bitiyor, ben buna inanıyorum. İnsan neye inanırsa öyle yaşıyor. Moral ve mutluluk, her şeyin ilacıdır.

Sara nöbeti olan 24 yaşında bir arkadaşım var anlattıgına göre dünya etrafında dönüyor gibi oluyor

ama aslında kendi dönüyor ve farkında değil yere düşüyor titriyor insanlar sinir krizi geçirdiğini sanıyor bilmeyenler tabi kolonya koklatmak gibi bir cahillikte bulunuyorlar aslında koklatılmaz. kendine geldiğinde müthiş bir kalabalık etrafında oluyor ve neye ugradığını şaşırmış üstü başı dağılmış halde ayılıyor. yani 24 yaşında bir genç kızın sokakta bu vaziyette olması öncelikle sosyal açıdan rencide söz konusu.Nöbetlerde ağzı köpürebilir bayılabilir endişe esnasında hazırlıklı olunması gereken durumdur.İlk yardım olarak kendi haline bırakıp yavaş yavaş ayılmasını izlemek sadece çarpmaması için başı desteklenebilir.