Çok sevdiğim kızı unutamıyorum napayım bakarmısınız?

23 yıllık ömrüm de sadece bir kızı sevdim. hayatımdaki ilk kızdı, ilk elini tuttuğum gözlerine aşkla baktığım tek kızdı. çok kısa sürdü, şüphesiz hayatımın en güzel günleriydi bir kadın tarafından sevildiğini sanmak dünyanın en güzel duygusuydu ama hepsi yalanmış... saçma sapan bahanelerin arkasına sığınarak bıraktı gitti. çok yalvardım aylarca peşinden koştum fakat birşey değişmedi. tam 17 ay olmuş. dile kolay 17 ay... hayatımda çok şey değişti ama bendeki o değişmedi değişmiyor. herşey onu hatırlatıyor, dinlediğim müzikler, okuduğum kitaplar, gezdiğim yerler kısaca herşey... o kadar zaman geçmesine rağmen unutamadım unutamıyorum. öğrendim ki bu şehirden taşınmışlar kız subay olmuş ve hayatında başka birisi varmış. ben onun için onca zamandır acı çekerken o başkalarını seviyor başkaları için nefes alıyor. en zoru da bu, bütün umutlarım tükendi ve birdaha asla beraber olamayacağımızı anladım. hayatın da birileri yokken içimde küçükte olsa bir umut vardı ama artık yok... geçen hafta eski mahallesine gittim evlerinin önüne çektim arabayı saatlerce bu şarkıyı dinledim. gözlerim doldu, müslüm babanın da dediği gibi "ben sigara dumanının altında yana yana en sonunda kül oldum, sen kibritin hiç yanmayan ucunda birinin hayatından geçmiş oldun" düşünüyorum bunları hakedecek ne yaptım diye ama cevabını bulamıyorum. böyle olması gerekiyormuş diyorum sadece. Artık bu saatten sonra birilerini sevebileceğime aşık olabileceğime umudum da kalmadı, hedefsiz ve umutsuz bir şekilde yasıyorum. bu kardeşinizden size tavsiye kalbinizi kimseye emanet edip çok sevmeyin aksi halde hayatınızda çok derin izler bırakıyorlar... esen kalın